زبان مقاله:فارسی
تعداد صفخات:6
حجم فایل:1.06 مگابايت
تکنيکهاي حفاري و راهکاهاي مقاوم سازي ديواره گالري هاي عمودي
حسين ميسمي [کارشناس مرکز ملي مقاوم سازي ايران، قطب اصفهان]
عبدالرضا عطائي [عضو هيئت علمي دانشگاه شهيد اشرفي اصفهاني - دفتر علمي مرکز ملي مقاوم سا]
رسول پورمهدي [کارشناس مرکز ملي مقاوم سازي ايران - قطب اصفهان، دانشگاه شهيد اشرفي اصف]
محمدرضا حسيني [کارشناس مرکز ملي مقاوم سازي ايران - قطب اصفهان - دانشگاه شهيد اشرفي اصف]
چکیده مقاله:
بررسيهاي زمين شناسي با وجود تمام دقتي که مي شود، تنها امکان وجود مخازن را پيش بيني مي کند. براي اطمينان از وجود نفت تنها وسيله حفر چاه است. حفر چاه همچنين براي استخراج آبهاي زير زميني نيز استفاده مي شود.
بشر به علت احتياج به آب که يک مايع حياتي پر ارزش است، در هر شرايطي به جستجوي آن اقدام نموده و به آن دسترسي پيدا کرده است. بدون شک ايرانيان باستان اولين کساني بوده اند که در حفر چاه و قنات پيشقدم بوده اند. علاوه بر حفر چاه به روش دستي که هم اکنون نيز در بسياري از جاها رايج است، فنون حف رچاه هاي مکانيکي نيز به وفور استفاده مي شود. حفاريهاي مکانيکي که معمولا به دو صورت انجام ميگيرد، شامل حفاري ضربه اي و دوراني مي باشد. گرچه اکنون اکثر چاههاي نفت با روش دوراني حفر مي گردد، لکن هنوز در برخي کشورهاي نفت خيز مخصوصا ايالات متحده آمريکا هنوز از روش ضربه اي استفاده مي شود و حدس مي زنند نزديک به 25 تا 30 درصد چاههاي نفت آمريکا با روش ضربه اي حفر مي گردد. حفاري دوراني اولين بار در سال 1901 در ميدان نفتي Spindletop ، نزديک تگزاس مورد استفاده قرار گرفت و به سبب مزايايي که نسبت به ضربه اي داشت، دامنه کاربرد آن به زودي گسترش يافت. بطوريکه در دهه 1920 اکثر حفاريهايي که براي استخراج نفت در سراسر جهان صورت مي گرفت با اين روش بود.