بررسي عملکرد و رفتار سقفها در ساختمانهي بنائي و ارائه روشهي عملي بهسازي لرزه ي سقفها

در اکثر ساختمانهاي بنائي قديمي، سقف ساختمان به صورت تخت بوده و توسط طاق ضربي با تير آهن و يا توسط تيرهاي چوبي وپوشش گل اندود اجرا گرديده است. اينگونه از سقفها علاوه بر دارا بودن وزن زياد، فاقد انسجام و صلبيت کافي جهت انتقال نيروي زلزله به عناصر قائم باربر جانبي ساختمان (ديوارهاي بنائي) مي باشند. سقفها علاوه بر تحمل بارهاي ثقلي، بايد در برابر تغيير شکلهاي افقي ايجاد شده در صفخه خود داراي مقاومت و سختي کافي بوده و براي تلاشهاي برشي و لنگرهاي خمشي ايجاد شده در ميان صفحه خود طراحي گردند، در غير اين صورت نمي توانند به صورت يک ديافراگم صلب نقش انتقال نيروي جانبي زلزله را به اجزاء قائم باربري که به آنها متصل هستند به خوبي به انجام رسانند. از طرف ديگر عدم انسجام و يکپارچگي سقفها باعث مي گردد که در هنگام وقوع زلزله ، سقفها به صورت تکه تکه متلاشي گرديده و سقوط نمايند، که اين مورد باعث ايجاد خسارات زياد جاني و مالي ميگردد، در صورتيکه در سقفهاي منسجم و يکپارچه پس از تخريب قسمتي از ديوارها، ممکن است سقف سقوط نمايد اما متلاشي نمي شود و معمولا پس از سقوط ، هنوز بعضي از نقاط آن بر روي ديوارهاي باقيمانده تکيه دارند که در زير آنها فضاي خالي جهت خروج افراد و امدادرساني در هنگام زلزله وجود دارد. بنابراين با افزايش يکپارچگي و انسجام سقفها، علاوه بر به تاخير انداختن تخريب سقفها و کمتر کردن خسارات ناشي از متلاشي شدن آنها، مي توان صلبيت جانبي سقفها را افزايش داد که باعث توزيع مناسبتر نيروي زلزله بين ديوارهاي بنائي گرديده و مقاومت جانبي ساختمان را به ميزان زيادي افزايش مي دهد. در اين تحقيق با استفاده از روشهاي تحليلي، رفتار سقفها مورد مطالعه قرار گرفته و مقاومت و تغيير شکلهاي آنها محاسبه گرديده است و روشهاي بهبود عملکرد آنها ارزيابي شده است. در نهايت با استفاده از مشاهدات و تجربيات بدست آمده از زلزله هاي اخير ايران (مخصوصا زلزله بم) راه کارهاي عملي بهسازي سقفها پيشنهاد گرديده است.