آماده سازي بسترهاي بتني جهت مقاوم سازي با FRP

با توجه به اينکه عمده فعاليتهاي مقاوم سازي به صورت تسليح خارجي روي بتن هاي قديمي انجام مي شود که اين سازه ها به دليل خوردگي آرماتور، کربناته شدن بتن، کاهش مقاومت کششي بتن و تغيير مدول الاستيسيته، براي تسليح خارجي مناسب نيستند. بر اساس استاندارد ACI در اين زمينه، بتن در دست مقاوم سازي بايد داراي شرايط ذيل باشد:
1- اطمينان از عدم خوردگي آرماتور، زيرا که با خوردگي و بدنبال آن انبساط آرماتورها ترکهايي در بتن ايجاد شده و تمرکز تنشهاي بالايي در FRP بوجود خواهند آورد.
2- اطمينان از حداقل مقاومت برشي تارهاي خارجي بتن (حدود 14kg/cm2)، که در غير اينصورت پس از نصب FRP ، بتن از لايه هاي زيرين جدا مي شود.
3- اطمينان از مقاومت الکتريکي بالاي بتن که ايمني آرماتورها را تضمين مي نمايد (R>12000??)
4- اطمينان از حداقل ضخامت بتن روي آرماتور، که در غير اين صورت انتقال نيرو از آرماترو به بتن به طور مناسب صورت نمي پذيرد.
5- تعيين عمق ترک ها به منظور تعيين مناسب ترين روش تزريق و تعمير ترک، که در غير اين صورت بريدگي رشته هاي الياف توسط ترک محتمل تر مي باشد.
کنترل پارامترهاي فوق و تعيين روش هاي مناسب تعمير و حفاظت نياز به تست هاي NDT خواهد داشت، که در اين مقاله جزئيات کامل آزمايشات و تعمير اين بسترها ارائه شده است.