آسيب پذيري غير سازه اي بيمارستان ها و مراکز بهداشتي

يک ساختمان ممکن است پس از بروز يکي از بلاياي طبيعي ايستايي سازه اي خودرا حفظ کند، ولي به خاطر آسيب هاي غير سازه اي از خدمت رساني باز بماند. در ارزيابي آسيب پذيري غير سازه اي سعي بر آن است تا آسيبي را مشخص نمود که اين عناصر و اجزاء ممکن است تحت تاثير زلزله هاي متوسط که اغلب در طول حيات يک بيمارستان روي مي دهند. متحمل گردند. هزينه ي اجزاي غير سازه اي در بيمارستان ها به ميزان قابل توجهي بالاتر از هزينه ي اجزاء سازه اي مي باشد. در بيمارستان ها بين 85 تا 90 درصد ارزش کلي ساختمان مربوط به مسائل معماري، سيستم هاي مکانيکي و الکتريکي و امکانات و تجهيزات پزشکي مي گردد.
يک رويداد زمين لرزه با بزرگي پايين مي تواند تجهيزات بسيار مهم و حياتي بيمارستان را از کار انداخته يا آنها را نابود سازد. اين تجهيزات معمولا به طور مستقيم به خدمت رساني ساختمان مربوط مي شوند، و ارتباط قابل توجهي با مولفه ها و اجزاء سازه اي ندارند. اعمال معيارهاي تخفيف آسيب بر اجزاء غير سازه اي آسانتر وبده و نيازمند صرف هزينه ي کمتري است. براي يک بيمارستان تنها حفظ ايستايي بعد از وقوع يک زمين لرزه کافي نيست، بلکه بايد بتواند بعد از زلزله به کار خود ادامه دهد. ظاهر بيروني يک بيمارستان ممکن است بي آسيب باقي بماند، ولي اگر تجهيزات داخلي آسيب ببيند، ديگر بيمارستان قادر نخواهد بود به بيماران خدمت رساني کند.
در اين مقاله، روش هاي مختلف تعيين آسيب پذيري قطعات غير سازه اي و روش هاي جلوگيري از خرابي آن ها مورد بحث و بررسي قرار خواهد گرفت و در نهايت خلاصه اي از روش هاي عددي تعيين آسيب پذيري اين اجزا ارائه ميگردد.