محاسبه عرض پايه بهينه پروژه تونل دوقلوي شيراز با استفاده از روش عددي

به منظور توسعه شبكه ارتباطي شهر شيراز احداث دو بزرگراه اصلي در محدوده شمالي شهر در دستور كار شهرداري شيراز قرارگرفته است . به دليل وجود ارتفاعات آهكي در محدوده شمالي شهر به منظور برقراري ارتباط بين بزرگراه هاي فوق الذكر حفاري دو تونل دوقلو از زير ارتفاعات آهكي در نظر گرفته شده است . هريك از تونلهاي مورد نظر حدود 400 متر طول و داراي مقطع نيم دايره به عرض دهانه 16/45 متر مي باشند. از محدوديتهاي اجرايي پروژه نزديكي تونلها به مناطق مسكوني و پر رفت و آمد مي باشد. با توجه به طول كم تونلها استفاده از حفاري مكانيزه (نظير دستگاه (TBMتوجيه اقتصادي ندارد . لذا استفاده از روشهاي حفاري سنتي و مكانيكي براي حفر تونلهاي فوق در نظر گرفته شده است . از محدوديتهاي ديگر پروژه نحوه ارتباط تونلها با يكي از بزرگراه هاي مورد نظر مي باشد. با توجه به اينكه مسير بزرگراه دردست احداث، بزرگراه چ مران ( تقريبا شرقي-غربي) را قطع مي كند، به منظور اتصال بزرگراه دردست احداث به تونلهاي مذكور استفاده از يك پل ارتباطي در نظر گرفته شده است. با توجه به هزينه هاي گزاف احداث پل، تعيين حداقل فاصله ايمن بين دو تونل دوقلو از نقطه نظر اجرا، پايداري درازمدت پايه سنگي بين دو تونل، پايداري تونلها در حين اجرا و همچنين پايداري دراز مدت آنها، از ابعاد اصلي اين پروژه مي باشد . در صورت احداث دو تونل با فاصله زياد از يكديگر ، نياز به طراحي و ساخت دو پل مجزا مي باشد كه باعث افزايش هزينه هاي پروژه مي شود . لذا از نقطه نظر هزينه هاي انجام پروژه بهتر است كه بتوان با يك پل راه ارتباطي بزرگراه در دست ساخت را با تونلهاي مذكور برقرار كرد، هدف از اين مقاله ارائه نتايج بررسي گزينه هاي مختلف فاصله تونلها از يكديگر با روش عدد ي و تعيين عرض پايه بهينه بين دو تونل مي باشد.