كاربرد مجموعه هاي فازي در سيستم طبقه بندي شاخص مقاومت زمين شناختي (GSI)

مشخص نمودن ويژگي ها و خصوصيات تود هسنگها يكي از مسائل اساسي و پايه اي در مهندسي سنگ به خصوص حفاري هاي سطحي و زيرزميني است. در اين ميان تعيين مقاومت در تود هسنگهاي داراي درز هاي نزديك به هم، به عنوان يكي از مشخصه هاي اصلي اينگونه توده سنگها كاري دشوار است. امروزه با استفاده از معيار شكست هوك و براون و تلفيق آن با سيستم طبقه بندي شاخص مقاومت زمين شناختي ،(GSI) مي توان تا حدود زيادي بر اين مشكل فائق آمد. در هر حال مشخص نمودن ويژگي ها و خصوصيات تود هسنگها و همچنين تعيين مقاومت آنها، به علت طبيعت پيچيده تود هسنگ، تا حدودي با عدم قطعيت همراه است. تئوري مجموعه هاي فازي از جمله ابزارهاي غلبه بر عدم قطعيت ها است. در اين مقاله، نحوة كاربرد تئوري مجموع ههاي فازي در سيستم طبقه بندي ،GSI با استفاده از تجارب و قضاوت هاي مهندسي، توصيف شده است. براي دستيابي به اين هدف، سيستم طبقه بندي GSI الگوريتم » اصلاح شده توسط سونماز و اولوساي با استفاده از تئوري فازي معرفي شده، و جهت ارزيابي پارامترهاي ناپيوستگ يها و تعيين امتياز آنها، براي سيستم ،« اگر_آنگاه » با استفاده از 22 قاعده ،« فازي ممداني طبقه بندي GSI بيان شده است. ،