اثر مقياس بر روي رفتار برشي درزه سنگ

مقاومت برشي توده سنگ، سطوح درزه و ناپيوستگي ها در تحليل پايداريهاي شيرواني هاي سنگي و ساير سازه هايي كه در سنگ طراحي و اجرا مي شوند اهميت زيادي دارند. بنابراين درك مجموعه عوامل موثر بر مقاومت برشي ناپيوستگيها كه بلوك را از هم جدا مي سازند، ضروري به نظر مي رسد. يكي از راههاي تخمين مقاومت برشي درزه استفاده از فرمول تجربي بارتون مي يكي از پارامترهاي موجود در اين رابطه مي باشد. در اين تحقيق آزمايشات برش مستقيم بر روي نمونه باشد. ضريب زبري درزه(JRC) يكي از پارامترهاي موجود در اين رابطه مي باشد. در اين تحقيق آزمايشات برش مستقيم بر روي نمونه هاي داراي درزه هاي مصنوعي دندانه اي شكل انجام و مورد تجزيه و تحليل قرار گرفته است. تعداد 16 نمونه 15 با ×15×15cm با زواياي زبري i= 30 و i= 40 و طول پايه cm2 و 4CM ساخته شده است. نمونه ها تحت چهار تنش قائم مختلف مورد برش قرار و گرفته است. بر اساس مطالعات انجام شده معلوم شده است كه هميشه با افزايش مقياس مقدار زبري و مقاومت برشي درزه كاهش نمي يابد و در بعضي مواقع ممكن است نقش مقياس بر عكس يا بي تاثير باشد. مشخص شده است كه مقدار JRC به زاويه دندانه ها (i) بستگي دارد و با كاهش آن مقدار JRC دندانه ها مي باشد. اين i كاهش مي يابد. بنابراين تاثير مقياس بر روي زاويه موضوع با استفاده از رابطه تس و كرادن (Tse and Cruden) نيز مورد تحليل قرار گرفته است. يگ الگو مناسب براي انتخاب نمونه كه به مقياس بستگي ندارد، پيشنهاد شده است.