كاربردهاي فناوري نانو در بهسازي لرزه اي شريان هاي حياتي

كشور ايران از لرزه خيزترين كشورهاي جهان ميباشد. هرچند سال يكبار زلزله بزرگي در يكي از مناطق ايران رخ ميدهد. زيرساختها، همانند اتوبانها، سيست مهاي آبرساني و جمع آوري فاضلاب، سيست مهاي انتقال نيرو و ارتباطات و شبكه گاز- رساني، شريانهاي حياتي جوامع مدرن را تشكيل ميدهند. با محروم شدن انسان از اين زيرساختها، مخصوصاً در زلزله هاي بزرگ شهري مشكلات اساسي ايجاد شده و زندگي بشر به صورت زندگي انسان اوليه در ميآيد. استفاده از فناوري نانو يكي از راهكارهايي است كه مي تواند در زمينه مقاومسازي و كاهش اثرات مخرب زلزله به ما كمك نمايد. فناوري نانو در يك تعريف بسيار ساده، يعني فناورياي كه در ابعاد نانومتر عمل ميكند، نانومتر واحد اندازه گيري است و 10 متر است. اندازه اتمها و مولكولها در اين محدوده قرار دارد؛ با ورود به اين فضاي كوچك، بشر - برابر با ميلياردم متر يا 9 مي تواند در نحوه آرايش و چينش اتمها و مولكولها دخالت كرده و به ساخت مواد جديد و ساختارهايي متفاوت با آنچه تاكنون وجود داشته بپردازد. در اين مقاله آسيب پذيري شريانهاي حياتي از قبيل لولههاي انتقال (آب، گاز و فاضلاب)، راه و ترابري و سيستمهاي انتقال برق در برابر زلزله بررسي ميشود و راهحلهاي موجود براي كاهش آسيبهاي زلزله بيان خواهد گرديد. در انتها پتانسيلهاي فناوري نانو در كاهش آسيبهاي زلزله معرفي شده و پيشنهاداتي نيز در اين مورد ارائه ميگردد.