استفاده از چليكهاي قيچيسان تاشو بهعنوان سرپناه اضطراري

در اينجا به معرفي سازههاي بازشو و جمع شونده به طور خاص چليكهايي كه از واحدهايي با اعضاي قيچيسان تشكيل مي -يابد، پرداخته شده است. در ابتدا، مقدمهاي بر معرفي اين نوع سازهها آورده شده است و در ادامه، يك مدل چليك تاشوي قيچي - سان جهت استفاده به عنوان سرپناه اضطراري پس از زلزله معرفي شدهاست. فونداسيونهاي پيشساخته و قابل حمل، جزئيات اتصالات و گرهها، پوشانهها، باطريهاي خورشيدي جهت تأمين انرژي در مناطق دوردست و همچنين مكانيزمهاي مورد استفاده در باز و بسته كردن اين سازهها، از پارامترهاي مهم چنين طرحي ميباشد. سعي بر آن است كه گزينههايي حدالمقدور ساده، ارزان و قابل حمل جهت فراهم كردن ويژگيهاي مذكور پيشنهاد گردد. يك مدل اجزاي محدود از چليك تاشوي موردنظر مو رد تحليل وطراحي به روش تنش مجاز قرار گرفته شده و مطالعه رفتار آن در برابر پسلرزههاي احتمالي بعد از زلزله با بررسي سطوح عملكرد انجام يافتهاست. بر اساس نتايج حاصل، رفتار چليك تاشو تحت بارهاي لرزهاي بيشتر در محدوده خطي بوده و از لحاظ سطوح عملكرد سازهاي، در راستاي عرضي و طولي رفتار چليك در محدوده قابليت استفاده بيوقفه قرار دارد . در راستاي قائم، سطح عملكرد بيشتر به محدوده ايمني جاني نزديكتر است. بنابراين، از نظر سطوح عملكردي سازه در طيف طرح آئين نامه ايران رفتار قابل اعتمادي دارد. نصب و برچينش سازههاي تاشوي معرفي شده در اينجا، نسبت به سازههاي متدوالي كه در كشور ما به عنوان سرپناه اضطراري پس از سانحه به كار ميرود مشكلتر ميباشد اما با توجه به امكان استفاده طولاني مدت، به كارگيري دوباره و چند باره سازه و همچنين مقاومت سازه در برابر عوامل جوي نظير باد و باران و پسلرزههاي احتمالي بعد از سانحه، ميتوان گفت كه حمل اين نوع سازهها و هيأت همراه شامل كارگر ماهر، به محل حادثه از طريق هوايي و يا زميني امري قابل توجيه است