ارزيآبي اهميت پارامترهاي مختلف در بروز ناپايداري در سواحل رودخانه ها

از عمده ترين منآبع توليد رسوبات فرسايش سواحل رودخانه هاست كه به دليل اثرگذاري بر خصوصيات مجاري رودخانه ها، در توسعۀ پهنۀ سيلآبي و مديريت منآبع آب بسيار اهميت دارد. در مطالعات پايداري سواحل رودخانه، پارامترهايي چون مشخصات فني مصالح تشكيل دهنده ساحل شامل چسبندگي، وزن مخصوص، زاويه اصطكاك داخلي مصالح و زاويه مبين افزايش مقاومت در اثر مكش، مشخصات هندسي شامل ارتفاع و زاويه ساحل و همچنين سطح آب رودخانه و زيرزميني مورد تحليل قرار مي گيرند. علاوه براينها، موقعيت و عمق ترك كششي نيز در زمرۀ پارامترهاي تعيين كننده شكل هندسي ساحل پس از وقوع گسيختگي مي باشند كه تاكنون جهت تعيين آنها و ميزان تاثيراتشان برپايداري ساحل تحقيقات بسيار اندكي شده است . در اين تحقيق بااستفاده از اطلاعات جمع آوري شده از سرشاخه هاي رودخانه مي سي سي پي در آمريكا و رودخانه سيو در ايتاليا با مدل جامع تحليل پايداري براي اطلاعات موجود مقدار ضريب ايمني ساحل در برآبر فرسايش به ترتيب اهميت نسبت به تغييرات سطح آب زيرزميني، زاويۀ ساحل، سطح آب رودخانه و وزن مخصوص مصالح بيشترين حساسيت را داراست. اما حساسيت ضريب ايمني نسبت به تغييرات عمق ترك كششي، چسبندگي ، زاويه اصطكاك دروني و زاويه مبين افزايش مقاومت در اثر مكش ناچيز مي باشد. در اين تحقيق برخلاق مدلهاي پيشين تحليل پايداري ساحل رودخانه كه نيازمند ورود يكي از پارامترهاي هندسي بلوك گسيختگي هستند، محدوديت موجود يا بازنگري در دو روش تحليل پايداري ساحل رودخانه در شرايط عمق ترك كششي نامعلوم مرتفع گرديده و در نهايت بحراني ترين حالت وقوع گسيختگي تخمين زده شده با شرايط بوقوع پيوسته مقايسه شده است.