معيارهاي شناسايي خاكهاي رمبنده و روش هاي مقابله با پديده رمبندگي (مطالعه موردي: خاك ساختگاه شهر كرمان)

در طبيعت خاكهايي يافت مي شوند كه تحت تنش يكسان، با افزايش درصد رطوبت ميزان كاهش حجم بسيار زيادي از خود نشان مي دهند، اينگونه خاكها كه بيشتر در نواحي گرم و خشك افت ميشوند به خاكهاي رمبنده موسوم هستند. كشور ايران در زمره كشورهايي قرار گرفته كه داراي خاكهاي رمبنده مي باشد و در صورت عدم شناسايي اين نوع خاكها، اگر سازه اي روي آنها احداث شود، سازه احداث شده در صورت به اشباع در آمدن خاك. بنا به دلايل مختلف دچار مشكلات و ضرر و زيان خواهد شد. بنابراين نياز است در درجه اول رفتار و خصوصيات خاك هاي رمبنده مورد بررسي قرا رگيرد. مطالعات اوليه انجام شده بر روي خاك ساختگاه شهر كرمان ، حاكي از رمبنده بودن آن است و نظر به وضعيت ادامه روند صعودي سطح آب زير زميني در محدوده شهر كرمان، ايجاد آسيبهاي جدي در تاسيسات شهري و سازه ها در اينده اي نه چندان دور پيش بيني مي گردد. در اين مقاله معيارهاي موجود جهت ارزيابي پتانسيل رمبندگي خاك معرفي شدهم و بر اساس آنها ميزان رمبندگي خاك كرمان، به عنوان مطالعه موردي، ارزيابي مي شود و در نهايت روشهايي براي مقابله با اين پديده ارائه مي گردد.