بررسي اجراي تونل هاي مترو در خاكهاي فروريزشي (مطالعه موردي: احداث تونل مترو كرمان)

با توجه به توسعه رو زافزون و هزينه هاي بالاي ساخت سازه هاي زير زميني و نيز اهميت آنها در شبكه حمل و نقل بين شهري و داخل شهري و خطرات ناشي از آسيب ديدگي آنها، لازم است كه نحوه احداث آنها به دقت مورد بررسي قرار گيرد. شرايط موجود در مناطق آب و هوايي خشك و نيمه خشك ، غالبا باعث تشكيل خاكهاي فرو ريزشي مساله ساز مي شود از طرفي يكي از نتايج توسعه شهر نشيني در مناطق خشك، افزايش ميزان رطوبت خاك منطقه است، كه با توجه به تغييرات ناشي از اين مساله در در سطح و رژيم آب زير زميني، تغيير كارايي و عملكردخاكهاي خشك حساس به رطوبت يا به عبارتي خاكهاي رمبنده، مساله اي بحراني در توسعه شهر سازي در اينگونه مناطق است. تحقيق حاضر به منظور بررسي امكان پذيري احداث تونل مترو در شهر كرمان، با در نظر گرفتن مشكلات خاك ساختگاه شهر كرمان و همچنين بررسي روشهاي پيشنهادي براي حفر تونل در خاكهاي فروريزشي (رمبنده) انجام گرفته است، بطوريكه يكي از اهداف آن ارائه روشي چند منظوره براي براورده شدن معيارهاي ايمني، اقتصادي، توسعه پذيري و ... مي باشد.