مقاوم سازي سازه ها در برابر زلزله با بهره گيري از تجارب زلزله هاي منجيل وبم

تجارب زلزله هاي منجيل و بم و بررسي آيين نامه زلزله ايران نشان مي دهد كه سازه هاي اسيب ديده در هر دو زلزله، داراي ضعف هاي عمده طراحي و اجرايي بوده اند. بررسي دو زلزله منجيل و بم نشان مي دهد كه عمده ساختمان هاي تخريب شده در دو زلزله از نوع مصالح بنايي بوده اند، اما ساختمان هاي مهندسي ساز متعددي نيز در هر دو زلزله به علل مشابهي آسيب ديده اند. از عمده ترين عوامل تخريب مي توان به عدم اجراي كلاف هاي زير سري سقف ها و مهاربندي سقف هاي طاق ضربي اشاره نمود. همچنين عدم تامين صلبيت كافي كف ها، ضعف سيستم بادبندي در ساختمان هاي اسكلتي و ايجاد پيچش شديد در سازه ها و اجراي طبقه نرم در طبقات ساختمان، ضعف عمده در اتصالات، كمانش اعضاي فشاري، ايجاد ستون هاي بلند لاغر و ... از عوامل تخريب در اين سازه ها بوده است. با رعايت نكات خاص طراحي و اجرايي ايين نامه زلزله ايران امكان ساخت سازه هاي با درصد ايمني بالا وجود خواهد داشت. هدف از اين مقاله تعيين نقاط ويژه در طراحي و اجراي سازه هادر برابر زلزله با استفاده از تجارب زلزله هاي منجيل و بم مي باشد. در اين راستا مباحث زمين شناسي و زلزله آيين نامه 2800 ايران و توجه ويژه به يك سري نكات خاص طراحي و اجرايي ارائه مي گردد.