كوششي براي ساخت سازه هاي غيرمتصل به زمين (براي مواقع بحران در طراحي شهرها)

باوجود پيشرفت هاي زياد تكنولوژي ساختمان و نيز نرم افزار هاي پيشرفته روز افزون طراحي اعضاي سازه اي بنا ها ، هنوز مقابله جامع در مقابل نيروهاي مختلف حاصل از زمين لرزه كه پاسخگوي نيازهاي امنيتي جاني و مالي در مواقع بحران باشد كامل و مطمئن نيست. بنظر مي آيد بايستي به دنبال انديشه و روشي باشيم كه در زمان وقوع زلزله هيچگونه آسيب ديگري براي ساختمان وتجهيزات داخل آن قابل تصور نباشد. و ذهن آدمي را در مقابل بحرانهاي محيطي چون زلزله اغناع كند. در ساختمانهاي كنوني به علت نواقصي كه ممكن است در حين اجراي مراحل عناصر سازه اي صورت گيرد يك بنا هرگز در مقابل نيروهاي شديد زلزله كاملاً مطمئن و بدون آسيب ديدگي بنظر نخواهد آمد. ضمن آنكه هنگام انتقال نيروهاي تنشي زمين لرزه به ساختمان اگر سازه نيز سالم بماند ، وسائل و تأسيسات داخل آن دچار ضايعه مي گردد. در طراحي ساختمانهاي كنوني سازه بنا هميشه متصل و روي انواع شالوده هاي منفرد يا مركب انجام مي گيرد ، اما اگر با انديشه اي بتوانيم درهنگام وقوع زلزله بوسيله نيروي مغناطيسي ساختمان را از روي شالوده و پي جدا سازيم و آن را در فاصله اي از زمين نگه داريم مي توانيم مدعي شويم بنا وتجهيزات داخل آن را از هر گونه آسيب ديدگي و ضايعه اي محفوظ نگه داشته ايم. در اين مقاله تلاش شده انديشه و مكانيزم ارائه شود تا اين ايده به واقعيت نزديك گردد و بتوان بوسيله شار مغناطيسي و قطبهاي هم نام بنا را از زمين جدا ساخت