بهبود كيفيت آموزش سازه به دانشجويان معماري با استفاده از تكنولوژيهاي آموزشي

آموزش سازه و انتقال مفاهيم آن بصورت مؤثر و كاربردي به دانشجويان معماري در تمامي برنامه هاي آموزشي معماري از مهم ترين اهداف بشمار مي رود. امروزه با وجود پذيرش ضرورت درك سازه براي معماران، روشهايي كه براي آموزش در دانشكده هاي معماري بكار گرفته مي شود، براي بيشتر دانشجويان ناكافي بوده و به اهداف مورد نظر منتهي نمي شود. در بعضي از دانشكده هاي معماري با سازه به عنوان يك موضوع فرعي و بعضاً يك معضل در عرصه آموزش و يا يك نياز پيچيده بعد از فراغت از تحصيل برخورد مي شود. از سوي ديگر كم توجهي به آموزش سازه مشكلات متعددي را در عرصه كار حرفه اي فراهم مي نمايد و از اين طريق هزينه هاي غيرضروري بسياري به جامعه و مردم تحميل مي شود.
بر اين اساس در برنامه ريزي آموزشي رشته معماري بايد بهبود كيفيت آموزش و فراهم ساختن آمادگي تكنيكي دانشجويان براي درك مفايه سازه مورد توجه قرار گرفته و شرايط لازم و ابزارهاي مناسب را براي آموزش دانشجو فراهم گردد. همچنين فرصتي فراهم شود تا دانشجويان مطالبي را كه از علوم مختلف فراگرفته و دروس مختلفي كه در رشته معماري مي آموزند را تكميل نموده و بطور هماهنگ در طراحي ساختمانها مورد استفاده قراردهند.
هدف از اين مقاله بررسي دقيق چالش هاي آموزش سنتي سازه به دانشجويان معماري و ارائه راهكارهايي جهت ارتقا آموزش سازه و مفاهيم آن مي باشد. همچنين نقش تكنولوژي هاي آموزشي در پاسخ گوئي به نيازهاي دانشجويان مورد تحليل و ارزيابي قرار گرفته است. بررسي هاي اين پژوهش نه تنها بر يادگيري بلكه بر انتقال كاربردي مفاهيم يادگرفته شده به محيط كار حرفه اي تأكيد دارد، چراكه تنها از اين طريق دانش و مهارت كسب شده در فرآيند آموزش موجب تغيير و تحول در كيفيت آثار معماري مي گردد. لازم بذكر است كه جهت تحليل و ارزيابي روش كارآمد از تئوري هاي يادگيري بهره گرفته شده است.