ارزيابي سازهاي ساختمانهاي بلندمرتبه هرمي مطابق ضوابط شهرداري تهران

يكي از روشهاي استفاده جهت افزايش ارزش افزوده ساختمان نسبت به تراكم پايه "طرح بلند مرتبه سازي هرمي" مي باشد. به همين منظور طبق ضوابط شهرداري تهران براي جلوگيري از سايه اندازي ساختمانها بر بدنه ابنيه مجاور مقرر مي دارد كه ساختمان در داخل يك لفاف هرمي شكل كه وجوه آن بر حسب ابعاد، اندازه زمين، فاصله با ملك مجاور، معابر اطراف و موقعيت ساختمان با شيب هاي متفاوت قرار گيرد.
شكلهاي هندسي بدست آمده از ضوابط مربوطه ، سازههاي منظم و يا غير منظم متفاوتي را براي ساختمان بوجود مي آورد. سازههاي هرمي بدست آمده، داراي عملكردهاي ويژهاي نسبت به سيستم هاي سازهاي در ساختمانهاي متعارف بوده كه در ذيل به تعدادي از آنها اشاره مي شود.
ايجاد پيچش هاي زياد در كل سازه مخصوصاً در طبقات پايين.
لزوم بكارگيري اعضاي باربر مورب در جدار لفاف.
تاثير نيروي محوري در اعضاي مورب تحت اثر بارهاي ثقلي در كاهش شكل پذيري اين اعضاء در باربري جانبي.
تاثيرات اعضاي مورب در كاهش تغيير مكان نسبي طبقات.سازه.
تاثيرات سختي نسبي طبقات فوقاني و ايجاد طبقات نرم در قسمت تحتان و …
و بسياري موارد ديگر كه لزوم بررسي و ارزيابي ضوابط سازههاي بلند مرتبه تهران را بيش از پيش ضروري مي دارد. در اين مقاله پارامترهاي سازهاي فوق در سازههاي بدست آمده از ضوابط بلند مرتبه سازي در مقايسه با ساختمانهاي متعارف بلندمرتبه مورد بررسي قرار گرفته ونتايج آن براي بازنگري در ضوابط فوق ارائه مي گردد.