مقايسه ي ايمني قاب هاي فولادي با مهاربندىهاي مختلف

توصيف رفتار واقعي سيستم هاي سازه اي به طور اجتناب پذيري وابسته به برخي منابع عدم قطعيت ها و يا پارامترهاي تصادفي است. در ميان روشهاي مختلف آناليزهاي تصادفي تركيب روش المان هاي محدود با الگوريتم هاي پيشرفته ي آناليز قابليت اعتماد منجر به پيدايش روش المان هاي محدود مبتني بر قابليت اعتماد RFEM ( Reliability-based Finite Element Method) گرديده است. مطالعه حاضر نيز با به كارگيري اين روشها در حالت كلي و مشخصا با استفاده از روش مرتبه اول قابليت اعتماد First Order Reliability Method) FORM و با در نظر گرفتن پارامترهاي تصادفي در آناليزهاي سازه اي، عملكرد و ايمني قاب هاي فولادي با مهربندي هاي مختلف را مورد ارزيابي و مقايسه قرار داده است. براي اين منظور تمامي مشخصات مصالح فولادي مصرفي، بارهاي جانبي وارد به سازه، ابعاد هندسي و همچنين ناكاملي هاي هندسي اوليه به عنوان متغيرهاي تصادفي در آناليز سيستم هاي مورد مطالعه در نظر گرفته شده اند. همچنين با به كارگيري ابزارهاي پيشرفته آناليز حساسيت كه در قالب نرم افزار OpenSees پياده سازي شده است و با استفاده از روش مشتق گيري (DDM) حساسيت هر كدام از متغيرهاي تصادفي فوق نيز از نظر ميزان تاثيري كه در رفتار اين سيستم ها دارند به دست آمده است. سه نوع مهاربند شامل مهاربند X، مهاربند Kو نوع جديدي از مهاربندي كه اخيرا در برخي مطالعات جديد مطرح گرديده است به نام مهاربند Zip انتخاب شده اند و جهت بررسي ظرفيت نهايي هر يك از قاب هاي فولادي مورد مطالعه از آناليز استاتيكي غير الاستيك پوش اور استفاده گرديده است. نتايج به دست آمده حاكي از آن هستند در صورتي كه در مهاربندي هاي مختلف قابهاي فولادي از مقدار مصالح يكساني استفاده شود، مهاربندي هاي نوع K عمدتا قابليت اعتماد بيشتري از خود نشان مي دهند.