مقايسه مدلهاي مختلف بهره‌برداري پويا از مخازن چند منظوره

در اين مقاله انواع مدلهاي برنامه ريزي پوياي استوكاستيك (SDP) و همچنين برنامه ريزي پوياي قطعي (DP) براي سد مخزني چند منظوره در واقع در جنوب غربي ايران ارائه و مقايسه شده اند. مدلهاي SDP از نظر نوع متغير حالت جريان ورودي و به كارگيري احتمال شرطي و يا غيرشرطي با هم تفاوت دارند. براي بررسي سياستهاي بهينه به دست آمده، از مدل شبيه سازي استفاده شده و نتايج با سياست بهر برداري استاندارد (SDP) مقايسه گرديده است. بدين منظور از ميانگين پارامترهاي مختلف بهره برداري و معيارهاي ارزيابي استفاده شده است. در عمل دو مدل SDP كه متغيير حالت هيدرولوژيكي جريان ورودي دوره فعلي را به جاي جريان ورودي دوره قبل به كار مي برند، نياز به پيش بيني جريان ورودي به مخزن دارند. لازم به ذكر مي باشد كه در اين مقاله جريان هاي تاريخي ( پيش بيني صد درصد جريان) استفاده شده است. اين تحقيق نشان مي دهد كه سياست SDP به دليل نداشتن خاصيت جيره بندي، عملكرد ضعيف تري در طي دوره هاي كم آبي و پرآبي دارد. همچنين مدل قطعي برنامه ريزي پويا به دليل در نظر نگرفتن طبيعت استوكاستيك جريان ورودي، عملكرد ضعيف تري نسبت به مدلهاي برنامه ريزي پوياي استوكاستيگ دارد. در اين مطالعه، دو مدل SDP نوع اول و دوم نتايج بهتري نسبت به مدلهاي ديگر داشته اند. لازم به ذكر است كه اين دو مدل با فرض دقت پيش بيني صد در صد اجرا شده اند. تا بدون توجه به خطاي پيش بيني با مدلهاي ديگر مقايسه گردند. در اين تحقيق مقايسه مدلهاي نوع اول با دوم و نوع سوم با چهارم نشان مي دهد كه برتري نسبي با مدلهاي نوع اول و سوم از نظر ميزان خسارت مي باشد. تابع هدف به صورت كلي، حداقل سازي مجموع مربعات انحراف دو طرفه از خروجي و ذخيره مطلوب در نظر ژرفته شده و همچنين عملكرد تابع هدف هاي متفاوتي از قبيل حداقل سازي مربع انحراف يكطرفه و دو طرفه از خروجي مطلوب مورد مقايسه قرار گرفته اند.