مطالعة پارامترهاي موثر در شكل‌‌پذيري و رفتار خرابي شبكه‌هاي دو لاية فضاكار

شبكه هاي دو لايه فضاكار سازه هايي با سختي بالا و وزن كم مي باشند كه از آ ها اغلب براي پوشش دهانه هاي وسيع استفاده مي شود. اين نوع از خرپاهاي فضايي غالبا داراي رفتار خرابي تردند به طوريكه خرابي يك عضو و يا بخشي از سازه مي تواند در كل سازه منتشر شده و باعث بروز خرابي پيشرونده شود. در صورت تامين شكل پذيري كافي، خرابي هاي ايجاد شده به صورت موضعي باقيمانده و از انتشار خرابي در كل سازه جلوگيري بعمل مي آيد. از اين مطالعه رفتار خرابي و عوامل موثر بر شكل پذيري در اين سازه ها از اهميت بالايي برخوردار است. پارامترهايي همچون لاغري اعضا، نسبت دهانه به عمق، شرايط تكيه گاهي، تعداد چشمه و ميزان ناكاملي اوليه اعضا از پارامترهاي مهم موثر بر شكل پذيري شبكه هاب دو لايه فضاكار بوده كه در اين تحقيق اثر آنها بر رفتار خرابي مدل هاي نمونه اي از شبكه هاي دو لايه فضاكار تحت عنوان شبكه هاي انحراف دار مورد مطالعه قرار گرفته است. بر اساس نتايج حاصله پيشنهاداتي جهت دستيابي به رفتار خرابي شكل پذير و كاهش احتمال وقوع خرابي پيشرونده در اين سازه ها ارائه شده است.