تاثير درصد رس با پلاستيسيته كم برروي خصوصيات رفتاري ماسه هاي سست تحت فشارهاي همه جانبه كم

روانگرايي پديده اي است كه پس از زلزله نيگاتا در ژاپن و خرابي هاي عظيم ناشي از آن بيشتر مورد توجه قرار گرفته است. تا كنون عمده تحقيقاتي كه در اين زمينه صورت گرفته اند برروي ماسه هاي تميز و ماسه هاي سيلت دار و به منظور بررسي تاثيرات عواملي مثل درصد ريزدانه و يا فشار همه جانبه و دانسيته و ... بوده اند. در اين ميان ماسه هاي رس دار كمتر مورد توجه قرار گرفته اند چرا كه همواره تصوير بر اين بوده است كه چسبندگي رس مانع وقوع روانگرايي مي شود. اما وقوع چند مورد روانگراي در ماسه هاي رس دار در ساليان اخير نشان داده است كه بايد تحقيقات گسترده تري در اين زمينه صورت گيرد. تحقيقاتي هم كه تا كنون در اين مورد انجام شده اند روي رسهاي با خاصيت پلاستيسيته بالا انجام شده اند. در مقاله حاضر سعي شده است تا تاثير مصالح رسي با پلاستيسيته كم (‌در حدود 10-12) برروي خصوصيات رفتاري ماسه مورد توجه قرار گيرد. به اين منظور تعدادي آزمايشات سه محوري برروي ماسه تميز و تركيب آ با مقادير متفاوت از رس انجام شده اند. نمونه ها در دانسيته هاي مختلف ساخته شده اند تا تاثير درصد رس در حالت هاي بسيار شل تا حالت هاي با تراكم متوسط مورد بررسي قرار گيرد. نتايج آزمايشات نشانگر تاثير زياد رس بر روي نوع رفتار ماسه و مقادير مربوط به مقاومت نقطه اوج و مقاومت حالت پايدار مي باشد.