پيش‏بيني دبي ماهانه رودخانه با استفاده از شبكه‏هاي عصبي مصنوعي (مطالعه موردي رودخانه‏هاي اعلاء و رود زرد)

آبدهي به عنوان يكي از اصلي ترين عناصر هيدرولوژيكي از مهمترين شاخص هاي بيلان آبي يك حوزخ محسوب مي گردد. به همين دليل در رودخانه هاي مهم ميزان آبدهي در ايتشگاه هيدرومتري به صورت روزانه اندازه گيري و ثبت مي گردد. ولي به علت وجود رودخانه هاي زياد در كشور و هزينه بر بودن احداث ايستگاه هيدرومتري، امكان اندازه گيري آبدهي بر روي همه رودخانه ها وجود ندارد. بنابراين برآورد آبدهي رودخانه ها روش هاي تجربي مختلفي ارائه شده اند كه بسياري از آنها براي مناطق خاصي پيشنهاد گرديده اند و استفاده از آنها در مناطق ديگر بايستي با تامل بيشتري صورت گيرد در اين تحقيق دو روش تجربي ايكر و جاستين براي برآورد آبدهي سرشاخ هاي رودخانه روز زرد مورد بررسي قرار گرفت و نتايج دو روش با مقادير مشاهداتي ايستگاه مبنا مقايسه گرديد. به منظور اخذ نتايج دقيق تر و كاهش خطاي برآورد ابتدا ضرايب منطقه اي روشه اي مذكور بر اساس داده هاي مشاهداتي ايستگاه هاي آب سنجي ماشين هفتگل، پل منجيق و جوكنك كه داراي آمار ثبت شده نسبتا طولاني مدت و دقيق مي باشد واسنجي گرديد. نتايج نشان مي دهد كه برآورد آبدهي از روش ايكر بيشتر از مقادير مشاهداتي و از روش جاستين كمتر از مقادير مشاهداتي مي باشد. همچنين خطاي برآورد شده در روش ايكر به طور متوسط 8/3 درصد و از روش جاستين 10/3 درصد است.