بررسي و مقايسه آيين نامه هاي آبا و ACI در خصوص طراحي تيرهاي بتن مسلح

تيرها از قطعات اصلي سازه اي هستند كه تقريبا در هر سازه اي،‌ قسمت قابل ملاحظه اي از آن را تشكيل مي دهند. نيروهاي اصلي در تيرها غالبا نيروي برشي و لنگر خمشي است، با اين حال در بيشتر مواقع عامل حاكم بر طراحي تيرها، لنگر خمشي است. البته تيرها در كنار لنگر خمشي، بايد براي اثرات نيروي برشي نيز كنترل شوند. قبل از سال 1374 كه سال انتشار آيين نامه بتن ايران، آبا، است. مهندسين طراح، سازه هاي بتن مسلح را بر اساس يكي از آيين نامه هاي معتبر دنيا طراحي مي كردند. در اين خصوص آيين نامه سازه هاي بتني آمريكا، ACI، به دليل جامعيت، صراحت سهولت و وجود منابع راهنماي متعدد آن، نسبت به ديگر آيين نامه ها از مقبوليت بيشتري برخوردار بود.امروزه آيين نامه ACI به موازات آيين نامه آبا در طرح و اجراي سازه هاي بتن مسلح بويژه در پروژه هايي كه هزينه اجراي آنها از محل اعتبارات طرح هاي عمراني تامين نمي شود، مورد استفاده قرار مي گيرد. در اين مطالعه، طرح خمشي تيرهاي بتن مسلح بر اساس آيين نامه هاي آبا و ACI مورد بررسي قرار گرفته است. نتايج حاصله نشان مي دهد اگر چه از لحاظ تئوري، آيين نامه ACI برتري دارد، با اين حال به برخي عوامل موثر بر ايمني سازه ها از قبيل اهميت قطعه و نوع گسيختگي آن، در آيين نامه آبا كم بها داده شده است؛ حال آنكه اين عوامل در تعيين ضرايب ايمني آيين نامه ACI به شكل مناسبي لحاظ شده است. همين نتايج نشان مي دهند اعضاي خمشي كه بر اساس آيين نامه ACI طراحي مي شوند، غالبا گسيختگي شان نرمتر از اعضاي خمشي خواهد بود كه بر اساس آيين نامه آبا طراحي مي شوند.