بررسي امكان استفاده از شناورسازي با هواي محلول (DAF) در حذف مواد آلي و معلق از آب رودخانه كارون

شناور سازي با استفاده از تفوت وزن مخصوص بين جامدات يا مايعات به صورت قطرات كوچك معلق با مايعات بوده و در مقايسه با عمليات ته نشيني، روش جداسازي جامد-مايع يا مايع-مايع بر اساس وزن مخصوص ظاهري يا حقيقي ذرات مي باشد. در اين تحقيق با استفاده از يك دستگاه نيمه صنعتي كارايي اين سيستم در حذف مواد آلي و معلق در استفاده از تصفيه خانه هايي كه از آب كارون تغذيه مي شوند سنجيده شده است. اهداف اصلي اين تحقيق شامل بررسي راندمان حذف كدورت و تركيبات مواد آلي در سيستم Dissolved Air Flotation ) DAF) از آب رودخانه كارون مي باشد. دامنه تغييرات راندمان حذف كل جامدات معلق در پايلوت DAF بين 38 تا 95 درصد با ميانگين 72 درصد بوده است. نتايج بيان مي دارد كه راندمان حذف رابطه معكوس با ميزان جامدات ورودي به سيستم دارد بطري كه با افزايش TSS، راندمان كاهش مي يافت. اين مساله بيانگر اين واقعيت است كه در غلظتهاي بالا از مواد معلق سيستم DAF داراي بازدهي كافي نيست، لذا بدون استفاده از سيستم هاي پيش ته نشيني عملا كارايي لازم را در حذف مواد معلق ندارد و براي استفاده در تصفيه خانه هايي كه از رودخانه كارون تغذيه مي شوند بدون ته نشيني مقدماتي كارايي لازم را در حذف مواد معلق ندارد و براي استفاده در تصفيه خانه هايي كه از رودخانه كارون تغذيه مي شوند، بدون ته نشيني مقدماتي توصيه نمي گردد. از طرفي راندمان حذف كل كربن آلي در پايلون DAF بين 13 تا 82 درصد با ميانگين 44 درصد بوده و چنانچه ملاحظه مي گردد بازدهي حدف TOC نيز رابطه مستقيمي با ميزان غلظت TOC ورودي به سيستم دارد با توجه به فراتر از حد مجاز نبودن اين پارامتر در طول دوره تحقيق، مي توان راندمان حذف TOC را قابل قبول قلمداد كرد. استفاده از اين سيستم جهت توليد آب با كيفيت بهتر در تصفيه آب رودخانه كارون به عنوان فرايند تكميلي توصيه مي گردد.