بررسي اثر رطوبت بر نمونه هاي تك محوري تثبيت شده با پليمر

رسوبات ماسه اي از مهمترين رسوبات محيط هاي كويري هستند كه داراي پراكندگي زيادي در نقاط مختلف جهان مي باشند. يكي از راههاي تثبيت اين گونه بسترها استفاده از پليمرهاي شيميايي است كه داراي تنوع بسيار و موارد كاربردي فراوان مي باشند. خاكهاي ماسه اي در دو حالت طبيعي و اشباح داراي مقاومت كمي هستند. همچنين از پراكندگي زيادي در نقاط مختلف جهان برخوردارند، كه اين مساله بر اهميت اين تحقيق مي افزايد و با استفاده از نتايج اين تحقيق در مناطق داراي خاكهاي مشابه، مي توان قابليت بهره برداري ايجاد كرد. دركشورهاي مختلف از مواد پليمري براي جاده سازي و كنترل گرد و غبار حاصل از عبور وسايل نقليه استفاده مي گردد. هدف از تحقيق حاضر بررسي اثر پليمرها بر مقاومت فشاري تك محوري ماسه بادي مي باشد. خاك مورد استفاده در اين تحقيق، ماسه بادي اطراف گرمسار است. از آنجاي كه ماسه بادي خاصيت تراكم پذيري ندارد، ابتدا يك سري آزمايشات تراكم در قالب تك محوري انجام شد تا وضعيت بهينه منحني تراكم خاك بدست آيد. سپس با افزودن هفت درصد مختلف دو نوع پليمر به صورت جداگانه به خاك، مقاومت فشاري تك محوري نمونه ها در حت خشك و تر بدستآمد و با نمونه كنترل مقايسه گرديد.