اثر نرمي و سختي تكيه گاه هاي قوسي بر رفتار سد قوسي

سد قوسي يك پوسته فضايي است كه در پلان داراي انحنا بوده و بار را به تكيه گاهها و فوندانسيون منتقل مي نمايد. معمولا قسمت اعظم بارهاي ناشي از آب به صورت افقي به تكيه گاهاي كناري سد نتقل مي گردند كه اين امر ناشي از عملكرد قوس مي باشد. مابقي بار بوسيله عملكرد كنسول ( نظير سدهاي وزني) به فوندانسيون كف منتقل مي گردد. بنابراين رفتار اين نوع سدها اندركنشي از رفتار قوسي نوارهاي افقي و رفتار طره اي نوارهاي قائم مي باشد. تنشهاي داخلي سد قوسي به دو دسته تنشهاي عمود بر مقطع قائم شعااعي سد ( بعبارتي تنشهاي قوسي) و تنشهاي عمود بر مقطع افقي سد ( تنشهاي طره اي) تقسيم مي گردند. با تغيير نرمي و سختي فوندانسيون و جداره ميزان باربري عملكرد قوسي و كنسولي تغيير مي نمايند. در نتيجه اين تغييرات در سختي و نرمي جداره ها و فوندانسيون محل تشكيل تنشهاي كششي و در نتيجه ترك در سدهاي قوسي تغيير مي نمايد و با توجه به اينكه در سدها نبايد هيچگونه تنشهاي كششي ( كه نتيجه آن ترك در سد مي باشد) بوجود آيد لذا دانستن عملكرد سد در برابر وضعيت مختلف تكيه گاهي بسيار مهم مي باشد. در اين تحقيق ابتدا يك سد قوسي نمونه و بستر و تكيه گاهاي آن به كمك روش اجزا محدود مدل گرديده است. سپس تحت بارگذاري هاي مختلف و وضعيت هاي مختلف تكيه گاهها به لحاظ سختي و نرمي آناليز استاتيكي صورت گرفته است. در نهايت با بررسي تنش ها و تغيير مكانها در نواحي مختلف بدنه سد و نواحي ايجاد ترك رفتار سد قوسي در حالتهاي مختلف مورد بررسي و بحث قرار گرفته است.