زبان مقاله:فارسی
تعداد صفخات:6
حجم فایل:1.7 مگابايت
محل انتشار:پنجمين كنفرانس بين المللي زلزله شناسي و مهندسي زلزله
سال انتشار:1386
مولفه هاي سنجش طول دوره بازسازي پس از زلزله در مناطق شهري
اكبر باغ وند [استاديار گروه سوانح و بلاياي طبيعي دانشگاه تهران]
غلامرضا نبي بيدهندي [دانشيار دانشكده محيط زيست دانشگاه تهران]
حسين حاتمي نژاد [استاديار برنامه ريزي شهري دانشكده جغرافياي دانشگاه تهران]
سعيد گيوه چي [كارشناس ارشد مديريت بحران و سوانح و دانشجوي دكتراي تخصصي جغرافيا و برنا]
چکیده مقاله:
بازسازي حد فاصل بين سانحه پيشين و بازگشت به شرايط عادي مي باشد. اين تعريف گرچه در نگاه اول بسيار ساده به نظر مي رسد اما به طور مشخصي در مشخص نمودن ابتدا و انتهاي بازه زماني دوره بازسازي داراي ابهام مي باشد. علت وقوع چنيت ابهاماتي را مي توان در دوبعدي بودن مفهوم بازسازي جستجو نمود. بازسازي مي تواند داراي ابعاد فيزيكي قابل روئيت و نيز داراي ابعاد اجتماعي و فرهنگي باشد كه بازتواني ناميده مي شود. در اين تحقيق با در نظر گرفتن چندين سانحه اخير زلزله در كشور )زلزله هاي استان كرمان( به تعريف معيارهايي كارآمد به منظور سنجش طول دوره بازسازي پرداخته شده است. همچنين معيارهايي پيشنهادي مي توانند علاوه بر طول زماني اين دوره به تعيين مرز انتهايي آن نيز بپردازند. نهايتا" با در نظر گرفتن معيارهاي به دست آمده براي منطقه خاص به تعميم كاربرد آنها در شرايط ومكانهاي مختلف پرداخته شده است.
کلمات کلیدی: سنجش طول، بازسازي، زلزله