مروري بر طرحها و برنامه هاي طرح جامع مديريت بحران شهر تهران

خطر زمين لرزه در شهر تهران به واسطه موقعيت جغرافيايي و زمين ساختي، وجود گسلهاي فعال متعدد در اطراف آن، سوابق وقوع زلزله هاي مخرب تاريخي در محدوده آن و ساير شواهد تكتونيكي و زمين شناختي، بسيار بالا ارزيابي شده است. متخصصين زلزله شناسي با انجام مطالعات برآورد خطر زلزله با روشهاي مختلف تعيني يا احتمالاتي وقوع زمين لرزه اي مخرب در اين كلانشهر را در آينده محتمل م يدانند. به منظور بررسي روشهاي كاهش اثرات زمين لرزه احتمالي، مطالعات طرح جامع پيشگيري و مديريت بحران شهر تهران در سازمان مديريت بحران شهر تهران با مشاركت آژانس همكاريهاي بين المللي ژاپن )جايكا( بين سالهاي 1382 تا 1384 به انجام رسيد. در اين مطالعات ضمن بررسي جنبه هاي مختلف مخاطرات موجود، روشهاي كاهش خطرپذيري لرزه اي و افزايش آمادگي در سطوح دولتي تا مردمي مورد مطالعه قرار داده شد. نتايج اين مطالعات منجر به تهيه فهرستي از پروژه هاي اولويت دار براي مديريت خطرپذيري و بحران در شهر تهران گرديد كه در نهايت تعداد 15 طرح از ميان اين فهرست به عنوان طرحهاي اولويت دار انتخاب گرديدند تا در يك بازه زماني 12 ساله و طي سه مرحله كوتاه، ميان و بلند مدت به انجام رسند. در اين مقاله ضمن مرور روند انجام مطالعات طرح جامع مديريت بحران شهر تهران، طرحهاي اولويت دار و روشهاي انتخاب آنها مورد بررسي قرار داده مي شود.