بررسي وضعيت مدارس و مراكز درماني- امدادي منطقه چهار شهري تهران از ديدگاه مديريت بحران لرز هاي

در اين مقاله وضعيت و توزيع مدارس و مراكز درمان ي - امداد ي منطقه 4 شهر تهران از ديدگاه خطرات لرز ه اي، وضعيت آسيب پذيري، مخاطرات زمين شناختي و راههاي ارتباطي مورد بررسي قرار داده مي شود و امكان استفاده از اين تاسيسات در مرحله واكنش اضطرا ري جهت اسكان موقت و انجام خدمات درمان ي و امداد ي ارزيابي مي شود . بد ين منظور مدارس براساس نوع سازه ، جمع يت دانش آموزي، و دسترس ي تقس يم بند ي و مراكز درمان ي- امداد ي ني ز براساس پراكنش فض ايي ، ظرف يت، دسترس ي، آس يب پذ يري و نيز مخاطرات زمين شناسي )نظير زم ين لغزش و گ سلش سطح ي( دسته بند ي م ي گردند. جهت بررس ي عملكرد ا ين تاس يسات از تجارب زلزله ها ي گذشته و مطالعات انجام شده در سطح شهر تهران استفاده شده است . نتايج اين مطالعات عملكرد نامناسب ا ين تاسيسات را در برابر زلزله احتمال ي از ديدگاه آسيب پذ يري و خطر تخريب ساختمانها، عدم ظرفيت كافي بر اي پذ يرش مصدومين، امكان ا يجاد تلفات در جمعيت دانش آموز ي به علت عدم مقاومت سازه مدارس ، در صورت وقوع زلزله در طول روز را نشان ميدهد . در انتها نيز برخي از راهبردها و گز ينه هاي مطرح جهت برنامه ريزي كوتاه مدت و بلند مدت براي بالا بردن ايمني مدارس و مراكز درما ني به عنوان مراكز استقرار جمعيت دانش آموزي و انجام عمليات امداد پس از وقوع زلزله ارائه مي گردد و راهكارها يي براي ساماندهي وضع موجود پيشنهاد گرديده است.