بررسي ضريب رفتار شبكههاي تخت سهلايه سازههاي فضاكار متكي بر تكيه- گاههاي انعطافپذير تحت اثر مولفه قائم زلزله

سازههاي فضاكار از فرم سازه اي خاصي برخوردارند در نتيجه از يك سو مقاومت چشم گيري در زلزلههاي مخرب از خود بروز داده اند و از سوي ديگر رفتار لرزه اي و ديناميكي آنها تا حدود زيادي ناشناخته است . همچنين اين سازه ها با توجه به نحوه مقاومت اعضا در مقابل نيروهاي قائم و جانبي داراي رفتاري متفاوت از سازه هاي متعارف مي باشند. تجربه تاثير زلزلههاي گذشته بر سازهها نشان مي دهد كه سازه ها در هنگام زلزله رفتار غيرخطي دارند و از اين رو مقدار قابل توجهي از انرژي ورودي زلزله را بصورت انرژي ميرايي و پسماند تلف مي كنند. به منظور كاهش نيروي اعما لي زلزله به دليل رفتار غيرخط ي سازه ها ناش ي از عوامل ي مانند شكلپذيري، اضافه مقاومت، ميرايي و ...، نيرو ي خط ي محاسبه شده از طيف خطي بوسيله ضريبي به نام ضريب رفتار (R) كاهش پيدا ميكند.
سازههاي فضاكار داراي زيرسازه صلب يا انعطافپذيرند. معيار تفكيك اين دو مورد بروز سازوكار تسليم در زيرسازه ميباشد. در اين مقاله به بررسي اثر انعطافپذيري تكيهگاهها بر ضريب رفتار شبكههاي تخت سهلايه سازههاي فضاكار تحت اثر مولفه قائم زلزله با استفاده از تحليل استاتيكي غيرخطي با نيروهاي فزاينده(Pushover) پرداخته ميشود. لذا شبكههاي سهلايه مدل شده و با استفاده از آييننامههاي موجود، طراحي و مقاطع مناسب براي اعضاي سازه مشخص ميشوند. با توجه به اينكه از خصوصيات مهم سازههاي فضاكار درصد مشاركت مدي بالا در مدهاي بالاتر ميباشد جهت
تعيين توزيع نيرو در تحليل استاتيكي غيرخطي از آناليز مدال استفاده گرديده، براي مدلسازي هندسي از نرمافزارFormian 2.0 براي طراحي سازه ها از نرم افزار Sap 2000 و براي تحلي مدال و تحليل غير خطي مدل ها از نرم افزار Ansys 9.0 استفاده شده است. سپس تحليل غير خطي هندسي (تحليل تغيير مكان هاي بزرگ) . تحليل غير خطي مصالح )تحليل الاستوپلاستيك( با توزيع نيروي مدي زيادشونده روي مدلها انجام گرفته و از روي نتايج تحليلها با رسم منحني برشپايه در مقابل تغييرمكان نقطه كنترل ضريب رفتار محاسبه شده است.