بررسي رفتار لرزه اي و هيسترزيس مهاربند هاي هم محور با فولاد معمولي ساختماني و فولاد نرم(جاذب انرژي)

يكي از مهمترين مسائل كنترل كننده ساختمانها كنترل تغيير مكان جانبي انها مي باشد. تغيير مكان جانبي سازه در برابر زلزله از تركيب خمشي و برشي تشكيل مي گردد. تغيير مكانهاي خمشي را مي توان به وسيله فرمهاي سازه اي يا بوسيله تغيير سطح مقطع ستونها كنترل نمود ولي براي كنترل تغيير مكان برشي لازم است تا تغييراتي بر روي مهاربندها انجام شود. يكي از روش هاي كنترل تغيير مكان برشي و همچنين جذب انرژي استفاده از ايده فولاد نرم Easy-Going Steel(EGS)) يا فولاد جاذب انرژي( ] 1[ در مهاربندها مي باشد. در اين تحقيق سه قاب با دهانه هاي 2و 3و 6 متري مورد مطالعه قرار گرفته اند كه مهاربندهاي هم محور انها بر اساس ايين نامه فولاد و زلزله ايران در محدوده كمانش تحت تاثير تنش پس ماند طراحي شده اند. جنس مهاربندها يكبار از فولاد معمولي و بار ديگر از فولاد نرم انتخاب شده است و تحت بارگذاري دوره اي و لرزه اي قرار گرفته اند. بر اساس ايده فولاد نرم در صورتيكه بادبندها بر اساس مقاومت كششي و فشاري بدون كمانش طرح شوند، سختي جانبي مهاربند با فولاد نرم به نسبت تنش جاري شدگي فولاد معمولي به نرم نسبت به مهار بند با فولاد معمولي افزايش يافته و تغيير مكان حد الاستيك ان به نسبت تنش جاري شدگي فولاد نرم به معمولي كاهش مي يابد. ولي طراحي مهاربندها بر اساس مقاومت فشاري كمانشي انها انجام شده است. بعلاوه ايين نامه طراحي ساختمانها در برابر زلزله)استاندارد 2800 ( ضريب كاهش مقاومت را در طراحي منظور مي نمايد. اين موارد باعث مي شود تا نسبت هاي ذكر شده تغيير پيدا نمايد. سطح زير منحني هيسترزيس مهاربند با فولاد نرم بسيار بيشتر از مهاربند با فولاد معمولي بوده و اين اختلاف با افزايش دهانه قاب بيشتر مي شود. افزايش سطح زير منحني هيسترزيس در مهاربند با فولاد نرم نشانده قدرت جذب انرژي بيشتر ان در زلزله مي باشد.