روش اندازه گيري و نمونه برداري ذرات آلاينده خروجي از دودكش و هواي محيط در صنعت سيمان توسط پمپ هاي نمونه برداري(مطالعه موردي: شركت سيمان ايلام)

اثرات آلودگي هوا بر سطح جامعه با افزايش ميزان مرگ و مير همراه بوده است. صنعت سيمان يكي از صنايعي محسوب مي شود كه همواره ازآن به عنوان آلاينده محيط زيست ياد مي شود. اين صنعت اگرچه طي سالهاي اخير با نوسازي تجهيزات و ماشين آلات خود سعي كردهاستانداردهاي زيست محيطي لازم را كسب كند، اما باز هم به عنوان يكي از صنايع آلاينده هوا محسوب مي شود . صنعت سيمان در ايران سابقهاي 79 ساله دا د و با مجموع ظرفيت توليد سيمان ساليانه 66 ميليون تن، بزرگترين كشو توليد كننده سيمان در منطقه خاورميانه مي باشد.عمده زرين آلاينده ناشي از كارخانه هاي سيمان گرد و غبا ، تركيبات كربن دار و اكسيدهاي گوگرد و ازت مي باشند كه از اين بين ذرات گرد وغبار به دليل توليد واتشار بيشتر در محيط زيست اهميت بيشتر داراد. بنابراين نحوه صحيح اندازه گيري و نمونه برداري آلاينده هاي آن،بخصوص ذ رات، از اهميت زيادي برخوردار است. در اين مقاله با بهره گير از استانداردهاي بين المللي و روابط موجود براي نمونه برداري، روند نمونه بردار محيطي و نمونه برداري از دودكش كارخانه سيمان ايلام تشريح شده و به برخي اشكالات وارد بر نحوه اندازه گيري اشاره شده است. همچنين مقادير بدست آمده از اندازه گيري ذرات آلاينده كارخانه سيمان ايلام عنوان شده كه با توجه به آن، به نظر مي رسد سهم اين كارخانه در مقابل عواملي نظير گردو غبار ورودي از كشور عراق به ايران بسيار كم مي باشد.