برآورد حداكثر عمق آبشستگي اطراف آبشكن L- شكل با استفاده از شبكه عصبي مصنوعي و فازي عصبي

احداث سازه هاي نظير آبشكن در مقابل جريان، باعث ايجاد جريان آشفته ي چرخشي و گردابي در اطراف آن خواهد شد. اين جريان هاي گردابي به همراه تمركز شديد سرعتها و آشفتگي در دماغه بالا دست مكانيزم اصلي آبشستگي موضعي به حساب مي آيند. از جمله مسائل مهم در طراحي آبشكن ها، پديده آبشستگي موضعي دماغه آنها مي باشد كه به علت تنگ شدگي مقطع جريان و وجود گردابه هاي قوي بوجود مي آيد و يكي از شاخص‌هاي مهم در تعيين مشخصات حفره ي آبشستگي، حداكثر عمق آبشستگي مي باشد. از اوايل سال 1930 تا كنون محققين مختلف، بررسي هاي آزمايشگاهي و مشاهدات تجربي گوناگوني را براي تعيين حداكثر عمق آبشستگي و امكان پيش بيني آن با استفاده از معادلات حاصل از بررسي هاي آزمايشگاهي انجام داده اند كه مي توان به احمد (1951)، ايزارد و برادلي (1957)، ليو و همكاران (1961)، زاغلول (1983)، مل ويل (1992)، اتما و موسته (2004) اشاره كرد. پيچيدگي الگوي جريان حول آبشكن‌ها و گوناگوني عوامل مؤثر بر آبشستگي، موجب تعدد روابط كاربردي و كاهش دامنه هر يك از آنها به دليل محدوديت شرايط آزمايشگاهي مي شود. امروزه شبكه هاي عصبي كاربردهاي بسياري در مسايل مختلف مهندسي آب كه رابطه و الگوي مشخصي بين عوامل مؤثر بر وقوع يك پديده وجود ندارد، پيدا كرده است. لذا در اين تحقيق سعي شده است با استفاده از شبكه عصبي مصنوعي به برآورد ميزان عمق آبشستگي اطراف آبشكن L- شكل پرداخته شود. براي اموزش شبكه عصبي از داده هاي آزمايشگاهي استفاده شده است. مقايسه نتايج برآورد شبكه عصبي مصنوعي نشان دهنده قدرت بالاي سيستم هاي هوش مصنوعي در يادگيري و تخمين عقم آبشستگي اطراف اين نوع آبشكن مي باشد.