جلوگيري از روانگرايي بسترهاي ماسه اي سست به كمك پوزولانهاي افزودني

نمونه هاي مختلفي از خرابي هاي ناشي از زلزله مانند گسيختگي شيب‌ها، گسيختگي شالوده ساختمان‌ها و پل‌ها و شناوري سازه هاي مدفون اتفاق افتاده است. جهت جلوگيري از روانگرايي، تغيير مشخصات خاك يكي از روش هاي مطرح مي باشد. تثبيت خاك به اصلاح و بهوبد خواص فيزيكي و مهندسي آن براي تأمين يك رشته اهداف از پيش تعيين شده اطلاق مي گردد كه به طرق مختلف نظير روش هاي مكانيكي،‌ شيميايي، فيزيكي، بيولوژيك (روياندن گياه)، و روش الكتريكي امكان پذير است. انتخاب روش تثبيت براي خاك ها به جنس و نوع خاك و همچنين هدف از تثبيت آن بستگي دارد. هدف از اين پژوهش بررسي رابطه پوزولان مصرفي و كسب مقاومت بسترهاي ماسه ا با توجه به عمل آوري مناسب نمونه هاي آزمايشگاهي مي باشد. در خاتمه با توجه به نمودارهاي افزايش مقاومت و همچنين نتايج آزمايشات دوام در برابر سيكل هاي مختلف ذوب و يخ، جهت تثبيت يك درصد پوزولان بهينه جهت تثبيت خاك پيشنهاد مي شود.