بررسي اثرات زلزله بر سامانه هاي خطوط لوله مدفون و روش هاي مقاوم سازي آن

زمين لرزه با توجه به گستردگي و توسعه عملكرد آن در زماني كوتاه تمامي سازه ها و تأسيسات و ساختارهاي موجود روي زمين و مدفون را مورد تهاجم قرار مي دهد. پس لازم است در هر موقعيتي بسته به نوع سازه و تأسيسات و همچنين موقعيت جغرافيايي و زمين شناسي منطه ضريب اطمينان معقولي براي آن در نظر گرفت. از جمله تأسيسات زيربنايي كه زندگي و آرامش جامعه بشري امروز در ارتباط تنگاتنگ با آن است، شريان هاي حياتي است. در هنگام وقوع زلزله شريان هاي حياتي شامل خطوط انتقال برق، آب، گاز و مجراهاي انتقال فاضلاب دچار آسيب هاي عمده اي مي شوند كه به دنبال آن آسيب هاي جيران ناپذيري به باقيماندگان از زلزله مي رسد، لذا سعي شده در اين مقاله به بررسي آسيب پذيري و روش هاي بهسازي شبكه هاي مدفون و تغييراتي كه در حين زلزله در آنها رخ مي دهد پرداخته شود. و با توجه به آن راهكار كاربردي مناسبي ارائه گردد. اين راهكار استفاده از اتصالات انعطاف پذير الاستيكي و گاها با توجه به محل پلاستيكي به جاي اتصالات سلب و غلاف هاي فلزي و فولادي در محل عبور از جاده و استفاده از مفصل هاي انعطاف پذير در ابتدا و انتهاي لوله ها و در محل اتصال به حوضچه شيرآلات و مخازن و همچنين ايستگاه هاي پمپاژ مي باشد. با اين عمل خطوط خسارت كمتري مي بينند و علاوه بر آن مي توان به راحتي پس از زلزله كليه لوله هاي آسيب ديده را با لوله هاي جددي تعويض نمود و لوله هاي متصل به حوضچه ها را به علت انعطاف پذيري مفاصل پلاستيكي در نظر گرفته شده، آسيبي نمي بيند.