بحران و مديريت بحران در ايران

پديده هاي خطر آفرين طبيعي نظير زلزله، سيل، طوفان و لغزش لايه هاي زمين مي توانند خطر جدي براي جان و مال انسان ها به دنبال داشته باشد. قرار گرفتن ايران در بخشي از كمرند كوهزايي آلپ - هيماليا، كه از جوانترين نواحي كوهزايي جهان محسوب مي شود، باعث شده است كه فلات ايران از لحاظ لرزه خيزي فعال بوده، و به علت عدم ساخت و سازهاي مناسب هر از چندگاهي هزاران نفر با زمين لرزه هاي ويرانگر به كام نيستي بروند. تجربه ثابت كرده است كه روش هاي پيشگيري و آمادگي نقش مؤثري در كاهش خسارات ناشي از زلزله دارد. يكي از محورهاي مهم براي محقق نمودن روش هاي پيشگيري و آمادگي در به حداقل رساندن خسارات ناشي از زلزله، آشنايي مديران با مسئوليت واگذار شده به آنان است. بنابراين در اين مقاله سعي كرده ايم نقش مسئولان اجرايي كشور در توجه به زلزله را مد نظر قرار دهيم، كه با مطالعات گسترده به نتايج در خور پسندي دست يافتيم و مشاهده كرديم كه متأسفانه در سازمان هاي مديريت بحران، نيروي انساني كارآمد، برنامه ريزي استراتژيك، كار تيمي و عنصر هماهنگي آنطور كه بايد و شايد به چشم نمي آيد.