مقاوم‌سازي اتصال فولادي پيچي و تشكيل مكانيسم اتصال مركب شكل‌پذير كلاس بالا

خرابيهاي به وجود آمده در اثر وقوع زلزله بيشتر به علت ضعف موجود در اتصالات مي باشد. از طرفي روش هاي مقاوم سازي جديدمانند بكارگيري ميراگرهاي هوشمند در اتصالات بسيار گران بوده و عملا استفاده از آن به عنوان راه كاري براي مقاوم سازي ممكن نيست. بكارگيري مصالح موجود و رفع عيوب هر يك به كمك ديگري علاوه بر دوام و پايداري سازه در برابر بارهاي ثقلي، ميرايي و شكل پذيري كافي در برابر حركات جانبي را در سازه القا مي نمايد. البته ارائه چنين تئوري هايي براي مقاوم سازي نياز به ابزار دقيق و نرم افزارهاي قوي و خاص دارد، از اين رو در اين مقاله بااستفاده از نرم افزار دقيق و اجزا محدودي Abaqus به بررسي رفتار اتصال قبل و بعد از مقاوم سازي پرداخته شده است. لازم به ذكر است كه شكل پذيري از مهمترين عوامل در رفتار سازه ها مي باشد به طوري كه امروزه طراحي هاي مدرن و عملكردي بر اساس آن صورت ميگيرد. اتصال مورد بررسي يكي از ضعيف ترين اتصالات موجود مي باشد، كه پس از مقاوم سازي ضمن افزايش مقاومت، شكل پذيري كافي در برابر بارهاي ناشي زلزله را نيز دارا مي باشد. جزئيات اجزاي اتصال نيز با ابعاد دقيق ارايه شده و منحني ها نيز به صورت مقايسه اي براي حالات قبل و بعد از مقاوم سازي رسم شده است. همچنين براي بررسي دقيق تر رفتار اتصال نحوه پلاستيك شدن مقطع و كانتورهاي تنش نيز ارائه شده است.