احياي يكپارچگي در بهسازي و مقاوم سازي بافتهاي تاريخي در برابر زلزله (مطالعه موردي: بازار كاشان)

وجود احساس ناامني در برابر زلزله، زندگي در بافتهاي تاريخي را دچار اخلال كرده و در بسياري موارد سبب تخليه و يا ايجاد زمينه هاي ديگر براي ويراني آنها شده است. نگاهي دقيق به سايتهاي تاريخي نشانگر آن است كه طراحان و معماران انها، با آگاهي و علم و در سلسله اي متداول از تجربيات انتقالي به راه حلهايي دست يافته بوده اند، كه درزمان حاضر بي توجهي بدانها آسيبهاي جدي بر پيكرده بافتهاي تاريخي وارد كرده و خواهد كرد. يكي از اين موضوعات يكپارچگي و پيوستگي در بافتبوده كه هر يك از عناصر موجود در بافت به عنوان جزئي متصل به ديگري و به صورت عنصري مفرد و مجزا عمل مي كرده است. با نگاهي به آنچه از بافتهاي تاريخي در شهرهايي مثل يزد وكاشان باقي مانده ، مي توان اين يكپارچگي راملاحظه نمود . اين موضوع با توجه به پيشرفتهايي كه در علوم زلزله صورت گرفته بيشتر مورد تاييد قرار مي گيرد. به اينجهت كه خواص مصالح به كار رفته و پيوستگي در اين بافتها سبب ميشده است كه آزاد سازي انرژي زلزله به صورت ويراني اماكن نبوده و با انتقال آن از يك جزء به جزء ديگر سبب ميرايي آن شده و تاثيرات آن را كاهش دهد. اين موضوع در بازارها نمود بيشتري داشته و ديده شده كه با تخريب قسمتي از بازار و از بين رفتن زنجيره ي ميرايي انرژي ، سرعت تخريب بسيار بالا رفته است. با توجه به نكات ذكر شد به نظر ميرسد كه در جهت حفظ و مقاوم سازي بافتهاي ارزشمند و تاريخي اولين گام حفظ يكپارچگي و جلوگيري از ايجاد انقطاع و شكست در آن مي باشد. درگام بعدي لازم است قسمتهايي را كه در اثر عوامل گوناگون تخريب گرديده با مصالح مناسب مورد بازسازي قرار داد تا زنجيره پيوسته احيا گردد. اين مقاله براي اثبات نظريه ي فوق دو شيوه را به كار خواهد گرفت: 1- بررسي تاريخي: مطالعه بر روي بافتهاي موجود و تحقيق در زمينه وقايع روي داده و زلزله هاي تاثير گذار و بررسي محل و ميزان خسارتها . 2- بررسي ضوابط آيين نامه اي موجود مرتبط در ارتباط با ساختمانهاي بنايي غير مسلح.