اثر تغيير سيستم مهاربندي در دوران گره اي سازه ها

دستورالعمل هاي طراحي سازه هاي فولادي، كنترل نياز دورانهاي موضعي گره را بصورت كمتر از ظرفيت دورانهاي گره ضروري مي داند. هم اكنون مهمترين هدف در طراحي سازه ها، مقاوم سازي آنها در برابر نيروهاي زلزله مي باشد . در سازه هاي فولادي، مقاوم سازي در برابر نيروهاي جانبي به ويژه زلزله عموما به وسيله سيستم مهاربندي شده توسط بادبند و سيستم قاب خمشي و يا تركيبي از هر دو انجام مي گيرد . با توجه به اينكه تغيير مهاربند در ارتفاع سازه كمتر مورد توجه مهندسان سازه قرار گرفته است ليكن بررسي رفتار لرزه اي سازه هاي فولادي با تغيير مهاربند در ارتفاع سازه از اهميتي خاص برخوردار اس ت. براي اين منظور تعدادي از قابهاي خمشي فولادي با دهانه هاي متفاوت را با مهاربندي، پس از بارگذاري و طراحي بر اساس استانداردهاي ايران، تحت ۳ زلزله طبس، ناغان و رودسر مورد تحليل ديناميكي غيرخطي تاريخچه زماني قرار گرفته و با تغيير نوع مهاربندي در ارتفاع اين قابها و بررسي در حداكثر دورانهاي موضعي سازه از تحليل، تراز مناسب جهت تغيير نوع مهاربندي پيشنهاد گرديده است . در انتها نتيجه گرديد كه تغيير در نوع سيستم مهاربندي در تراز مشخصي از ارتفاع مي تواند در كاهش حداكثر دوران موضعي گره اي سازه تحت زلزله موثر باشد