يكپارچه سازي سيستم حمل و نقل عمومي به روش AHP مطالعه موردي : شهر اصفهان

امروزه رشد روز افزون وسائل نقليه و افزايش تمايل شهروندان به استفاده از وسيله نقليه مشخصي باعث شده است تا هر روز ترافيك عبوري از خيابان هاي شهري سنگين تر شود. به علاوه نداشتن برنامه دركاربرد سيستم هاي مختلف حمل و نقل عمومي اعم از مترو ، اتوبوس، ميني بوس، تاكسي ، سواري هاي مسافربر شخصي و ... درمراكز مهم شهري باعث بروز مشكلات فراواني ناشي ازشلوغي ياعدم حضورسيستم مناسي هرمنطقه شده است. اين تحقيق با هدف هماهنگ سازي سيستم هاي مختلف حمل و نقل موجود در كلان شهر اصفهان ، تعريف معيارهاي مناسب جهت استفاده از وسائل حمل و نقل عمومي مبتني بر تقاضا و وضعيت شبكه معابر شهري انجام گرفته است. ابتدامنابع موجود شامل كتابها، مقالات، پايان نامه ها ،فعاليت هاي پژوهشي مرتبط از جمله مطالعات جامع حمل و نقل در اصفهان و مشهدبررسي ومطالعه شد.تهيه و تنظيم فرم ها و پرسشنامه هاو نظر از صاحب نظران و كارشناسان نهادهاي مختلف درمورد مهم ترين اهداف برنامه ريزان حمل ونقل شهري مرحله بعدي اين پژوهش است.تهيه پرسشنامه هاي مربوط به مسافران تاكسي وگرفتن اطلاعات مبدا ، مقصد ، هدف سفر، قيمت پرداختي ، زمان انتظار، حداكثر مبلغ تمايل به پرداخت براي تاكسي در تا در ازمسافران پياده شده درميدانهاي نمونه شهر درگام بعدي صورت گرفت. ورود آمارگرفته شده درنرم افزار Access بانك اطلاعات پژوهش را پديد آورد. بانك اطلاعاتي پژوهش همراه با اطلاعات موجود شبكه اتوبوسراني و اطلاعات مطالعات جامع حمل و نقل شهر اصفهان موردارزيابي قرارگرفتند. نتايج تحليل هاي اوليه واقعيت هاي جالبي ازوضع موجود سيستم هاي تاكسي , اتوبوس و سواري شخصي را نشان مي داد. سپس با استفاده از روشAHP باتوجه به اولويت هاي مورد نظر كارشناسان و وبرنامه ريزان، سياستهاي مختلف اولويت بندي شده وبهترين گزينه ها براي هرمسير باتوجه به پيامدهاي آن انتخاب شدند.