واكنش سيليسي - قليايي (ASR) در بتن حاوي سنگدانه هاي شيشه اي و اثر پوزولان هاي مختلف بر ميزان واكنش پذيري

خرابي هاي ناشي از انجام واكنش سيليسي – قليايي در بتن و انبساط ناشي از آن يكي از مهمترين خرابي هاي است كه دربتن اتفاق مي افتد، پس بسيار مهم است كه مكانيزم واكنش شناسايي گردد تا بتوان راه حل مناسبي براي كاهش دادن اثرات مخرب آن در بتن پيدا نمود. انبساط مضاعق و خارج از محدوده در بتن به سبب واكنش سيليسي – قليايي رخ نخواهد داد اگر 1) مصالح و سنگدانه ها واكنش پذيري كمي داشته باشند. 2) PH محلول زياد نباشد 3) مولد حاصل از انجام واكنش يا كم باشد و يا قابليت انبساطي كمي داشته باشد. 4) آب كافي براي انجام آزمايش موجود نباشد. در هر حال اگر واكنش سيليسي – قليايي (ASR) در بتن به دليل فقدان يكي ازموارد بالا انجام شود مي توان با استفاده از مواد پوزولاني مانند دوده ي سيليس (SF) و متاكائولن يا فعاليت بالا (HRM) و خاكستر پوسته شلتوك برنج در اين مقاله هدف معرفي واكنش سيليسي- قليايي در بتن و مكانيزم تشكيل و اثرات مضر آن و همچنين نحوه كنترل و متدهاي بهسازي بتن تحت اثر اين فرايند مي باشد.