بررسي حجاب و پوشيدگي در معماري ايراني- اسلامي (نمونه پژوهش ميداني: خانه هاي سنتي شهر شيراز)

محرميت در بناهاي سنتي ايراني توسط هنرمندان معمار به بهترين شكل رعايت شده است. حفظ حجاب در طراحي مسكن ايراني به دليل اهميت حريم خانواده به گونه اي پررنگ تر در معماري ايراني ديد مي شود. فرهنگ ايراني پيش از ورود اسلام به ايران بر اين اصل مهم تأكيد داشته است. با ورود اسلام به ايران اين اصل صورتي اعتقادي به خود گرفت. در طراحي خانه سلسله مراتب ورود به فضا، جداسازي بخش ساكنان و مهمانان و درون گرايي در تمامي اجزاي بنا رعايت شده است. در دوره ي قاجار سبك هاي غير خودي معماري به ايران وارد شد كه هيچ گونه هماهنگي با اصول فرهنگ ايراني و آئين اسلام نداشت، حصل اين رويكرد جديد در معماري ايران مسكن بي هويت و از بين رفتن محرميت در طراحي بنا مي باشد. در ا ين پژوهش به دنبال پاسخگويي به اين سوال هستيم كه معمار سنتي اراني چگونه حجاب و پوشيدگي را در معماري ا بنيه سنتي ايراني تأمين ساخته است. ه مچنين دليل اهميت نگاه ويژه ي طراح بنا به حفظ محروميت در خ انه هاي ايراني چه بوده است؟ برا ي تبيين بهتر اين مفاهيم به بررسي معماري خانه هاي آموزگار و زينت الملوك در شهر شيراز، پرداخته مي شود. بازخواني اصول فرهنگي و اعتقادي كه در معماري سنتي ايراني به خوبي قابل مشاهد ه است مي تواند آسايش بيشتري را براي ساكنان مسكن فراهم آورد. روش تحقيق توصيفي مي باشد كه اطلاعات مورد نياز بر اساس مطالعات كتابخانه اي و همچنين مشاهدات ميداني گردآوري شده است.