مشكلات تحليلي دال هاي پس تنيده بتني در حالت انتقال و نهايي

امروزه در كشور كاربرد دال هاي بتن پس تنيده رو به افزايش است و اغلب باعث اقتصادي تر شدن طرح و كاهش وزن سازه مي گردد. در اين تحقيق به بررسي دو مشكل در طراحي اين نوع دال ها اشاره شده است.
اغلب در دال هاي تحت يكسره با دهانه هاي بيش از 10 متر با بار زنده زياد (حدود 500kg/m2) كه معمولا براي پاركينگ در نظر گرفته مي شود. به منظو ر پس تنيده كردن دال ، نياز به نيرو و مقدار كابل پس تنيده بيشتري نسبت به بارهاي زنده مسكوني (حدود 200kg/m2) مي باشد. بررسي هاي انجام شده در اين تحقيق براي بارهاي زنده پاركينگ حاكي از آن است كه اناليز مرحله انتقال در مقاطع بحراني عضو، كشش زيادي ايجا مي گردد كه اغلب بيش از مقادير مجاز براي حتي پس تنيده نوع 3 پيشنهاد شده در آيين نامه ها است.
مشاهدات عيني اجراي دال هاي دو طرفه پس تنيده در كشور حاكي ازپس تنيده كردن دال در دو جهت است. در اين صورت طراحي دال در حالت نهايي در هر دو جهت بهروش قاب معادل بر اساس آيين نامه ها بايد براي 100 درصد لنگر در هر جهت دال طراحي شود، كه طرحي غير اقتصادي است زيرا نياز به درصد بسيار زيادي فولاد معمولي و يا پس تنيدگي دارد (بدليل ضخامت كم و دهانه هاي بلند دال پس تنيده) بعبارت ديگر روش پيشنهادي آيين نامه ها پاسخگوي طرحي اقتصادي نمي باشد. در اين تحقيق، براي يك ساختمان 10 طبقه به كمك روش هاي دستي و كامپيوتري، نياز به راه حلي مناسب جهت طراحي سقف هاي پس تنيده چند دهانه به منظور برطرف كردن دو مشكل ياد آور شده است.