تعيين تابع خسارت سيلاب در پائين دست سامانه سدهاي سري بر اساس مشخصات هيدروگراف هاي سيلاب ورودي از حوزه بالادست

در اين مقاله تهيه تابع خسارت سيلاب درپائين دست سدهاي سري بر اساس اطلاعات تاريخي از سيلابهاي گذشته در حوزه بالادست مي باشد. بر اين اساس در ابتدا روشي براي برآورد مقادير خسارت سيلاب در رودخانه پائين دست تهيه شده است. در اين روش با تعيين پهنه سيلاب رودخانه پائين دست در مدل هيدروليكي، تعريف لايه هاي اطلاعاتي مختلف در سيستم هاي اطلاعات جغرافيايي (GIS)، شامل لايه كاربري اراضي، مدل رقومي دشت سيلابي و پهنه سيلاب و تلفيق اين لايه هاي اطلاعاتي ميزان سطح و رقوم سيلاب در هر كاربري مشخص شده است و با استفاده از توابع خسارت مناسب براي كاربري هاي مختلف، ميزان خسارت سيلاب در دشت سيلابي محاسبه شده است. با استفاده از سيستم استنتاج فازي (FIS) بر اساس دوره بازگشت هاي مختلف سيلاب ورودي، و ميزان سطح اوليه مخازن در شرايط سيلابي، قواعد بر آورد خسارت سيلاب به عنوان تابع هدف در مدل بهينه سازي تدوين شدهاست. با تحليل آماري اطلاعات سيلاب هاي ثبت شده در رودخانه بالا دست، هيدروگراف هاي ورودي به مخازن با دوره هاي بازگشت مختلف تعيين شده است. مدل بهينه سازي بهره بردازي از مخازن سري در مقياس زماني ساعتي تهيه شده و با استفاده از الگوريتم ژنتيك با هدف حداقل نمودن خسارات و رعايت قيود بهره برداري در مدل ، بهينه سازي انجام شده است. با اجراي مدل كوتاه مدت بهينه سازي بهره برداري از مخازن، به ازاي حجم مخزن هاي متفاوت در ابتداي سيلاب و هيدروگراف هاي ورودي با دوره بازگشت مختلف، ميزان خسارت سيلاب در پائين دست حداقل شده است. از اطلاعات مدل بهينه سازي مي توان در تدوين قواعد بهره برداري از مخازن استفاده نمود. مد ل هاي تهيه شده براي سامانه سري مخازن سدهاي دز و بختياري اجرا شده و نتايج مدل بهينه سازي استخراج شده است.