تأثير روش تخمين تنش هاي برجا در نتايج تحليل پايداري تونل به روش عددي

روش هاي عددي به صورت نرم افزارهاي رايانه اي جهت تحليل پايداري تونل به عنوان ابزار مرسومي به كار مي روند . يكي از مهمترين داده هاي نرم افزارهاي موجود، تنش هاي برجا هستند . تنش هاي برجا در سنگ به دو طريق شامل روش اندازه گيري مستقيم و روش تخميني برآورد مي شوند . روش اندازه گيري مستقيم تنش، آزمايش پرهزينه اي است . به اين علت معمولاً در اجراي پروژه هاي متعدد جهت تحليل پايداري تونل هاي سنگي به ويژه در ايران، تنش هاي برجا به روش تخميني برآورد مي شوند . تنش قائم در هر عمقي برابر حاصل ضرب عمق در وزن مخصوص روباره است . تنش افقي ) )σh به عنوان ضريبي از تنش قائم ) )σv ، ) )σh=Kσv ، در روش هاي مختلفي برآورد مي شود . نسبت تنش افقي به تنش قائمK عموماً به سه روش شامل : روش ثقلي ( استفاده از ضريب پواسون ) ، روش تجربي و مدل نظري شئوري برآورد مي شود . داده هاي موجود نشان مي دهند كه تخمين مقدار K به روش ثقلي خيلي كوچكتر از 1 و تخمين مقدار K به روش تجربي خيلي بزرگتر از 1 و حتي در نزديك به سطح زمين تا 4 هم مي رسد . در اين تحقيق تأثير داده هاي ورودي تنش هاي برجاي ناشي از روش هاي مختلف تخمين تنش در نتايج تحليل پايداري تونل به روش عددي و با استفاده از نرم افزار Phase2.v5 مورد بررسي قرار گرفت . نتايج نشان داد كه روش تخمين تنش تأثير قابل ملاحظه اي در مقادير تنش اصلي حداكثر، تنش اصلي حداقل، تنش قائم، جابجايي افقي، جابجايي قائم، جابجايي كلي، كرنش حجمي، كرنش برشي حد اكثر و ضريب مقاومت در سقف و ديوارة تونل دارا است . تخمين غير صحيح مقدار ضريب K باعث ايجاد خطاي بزرگي در نتايج به دست آمده مي شود و در نتيجه موجب سر در گمي تحليل پايداري تونل يا هر سازة زير زميني مي گردد .