تاثير نسبت لاغري جان تيرورقهاي تحت اثربارگسترده خطي يكنواخت، دركاهش ظرفيت برشي نهايي ،تحت اثر بروز ترك در جوش بال به جان آنها

استفاده از تيرورقها در سازه هاي بزرگ و مهم ، امري متداول و ا جتناب ناپذير است . جوش بال به جان كه داراي اهميت فراوان است ،بر اثر عوامل محيطي و يا فيزيكي در حين جوشكاري و يا پس از آن ، ممكن است در معرض ترك خوردگي قرار بگيرد . در اين تحقيق ، تيرورقهايي با نسبتهاي لاغري متفاوت و جوش ترك خورده در نرم افزار المان محدود ، مدلسازي شده و مورد تحليل غير خطي هندسي و مصالح قرار گرفتند . در اين مدلها،ضمن استفاده از شبكه مش بندي بسيار ريز مربعي به ضلع 5 سانتيمتر ، از آنجا كه در عمل دستيابي به سازه اي بدون ناكاملي اوليه مكان پذير نمي باشد ، يك ناكاملي اوليه به صورت نيم موج سينوس ي و به مقدار حداكثر يك هزارم طول دهانه در وسط پانلها در نظر گرفته شد . در تمامي مدلها بار وارده به صورت گسترده خطي يكنواخت بر روي بال فوقاني اعمال گرديده و در دو طرف تيرها ، از دو تكيه گاه مفصلي ثابت و متحرك استفاده شد . درطراحي تمامي نمونه هاي مدلسازي شده ، ضوابط آيين نامه AISC-LRFD ،كاملا رعايت شده است بررسي نتايج حاصل، ،نشان مي دهد كه تاثير منفي وجود ترك در جوش بال به جان تيرورقهاي تحت اثر بار گسترده خطي يكنواخت ، در ظرفيت برشي نهايي آنها ، در حالتي كه جان تيرورق به صورت غيرلاغر ( با نسبت لاغري كم ) طراحي شود ، نسبت به تيرورقهاي مشابه با جان لاغر ( نسبت لاغري زياد ) ، بيشتر است .