بررسي كارآيي روش مستقيم طراحي بر اساس تغييرمكان در طراحي ساختمانهاي بتني با ساخت گاه نزديك به گسل

روش طراحي بر اساس جابه جايي، مبتني بر يك روش گام به گام است كه در آن از اعمال محدوديت بر روي خسارت استفاده شده و نيروهاي داخلي اعضاء محاسبه و در نهايت عملكرد كلي سازه مورد ارزيابي قرار مي گيرد . در اين مقاله هدف بررسي كارآيي روش طراحي بر اساس جابه جايي در طراحي ساختمان هاي واقع در نواحي نزديك به گسل با توجه به طيف هاي موجود براي طراحي است . طراحي سه ساختمان با ارتفاع هاي متفاوت بر اساس روش مذكور صورت گرفته و سپس با استفاده از نگاشت هاي نزديك به گسل موجود، يك سري تحليل غير خطي تاريخچه زماني بر روي اين ساختمان ها، انجام شده است . با مقايسه نتايج اين تحليل ها با مفروضات اوليه طراحي ( براي كنترل خسارت ) كارآيي روش مورد ارزيابي قرار گرفته است .