بررسي اعتبار روش معمول تحليل غيرخطي جريان در سنگريزها براي شرائط غيرماندگار

بطور معمول، براي تحليل غيرخطي جريان در درون سنگريزهاي درشت دانه از يكي از معادلات نمائي يا دوجمله اي درجه دوم استفاده مي شود . از آنجا كه در اين روشها تغييرات بلندا در محيط متخلخل غيروابسته به زمان مي باشد، لذا در شرائط غيرماندگار كه تحليل ها وابسته به زمان مي باشند، ممكن است آن روشها فاقد اعتبار بوده و نتايج تحليل از دقت كافي برخوردار نباشد . اين پژوهش با اتكاء به يكي از دو مدل غير خطي متداول (معروف به فورش هايمر) و با نگرشي بديع بر پيامدهاي هيدروليكي نوسانات جزر و مدي سعي بر آن داشته است تا پايه اي نظري براي تعيين بلنداي مؤثر در سنگريزها را ارائه كند. با آزمايش هائي گسترده بر روي مدل هاي فيزيكي ساخته شده در يك مجموعه آزمايشگاهي ساز گار شده با شرائط جريان غيرماندگار، و پس از تجزيه و تفسيرهاي لازم نشان داده شده كه معادله دوجمله اي درجه دومي كه براي تعيين بلندا در سنگريزها در شرائط ماندگار بكار گرفته مي شود، كافي بمقصود براي شرائط غيرماندگار نبوده و بايستي با افزودن يك ترم سوم به آن اصلاح شود تا به مدلي دست يافت كه بتواند با دقت تغييرات بلندا در سنگريزها را محاسبه كند. در پايان معادله سه جمله اي جايگزين، ارائه گرديده و دشواري ها/ برتري هاي آن در كاربري هاي سنگريزها، تبيين گرديده است.