اثر ميزان عمل آوري و بعد نمونه ها در مقاومت نمونه هاي مكعبي و استوانه اي ساخته شده با انواع بتن ها

محاسبه مقاومت فشاري بتن هاي تازه از مهمترين مراحل براي كنترل كيفيت بتن ساخته شده مي باشد كه نتايج آزمايشات مقاومت فشاري بوسيله دو نوع نمونه استاندارد استوانه اي يا مكعبي بدست مي آيند . اگر چه مبنا طراحي سازه هاي بتني در بعضي آئين نامه ها بر اساس نمونه استاندارد استوانه اي مي باشد ولي در عمل بدلايل مختلف عمدتاً از نمونه مكعبي استفاده ميشود، بنابر اين لازمست ضرائب دقيق كاربردي براي تبديل مقاومت فشاري دو نمونه استوانه اي و مكعبي به يكديگر را براي بتن هاي معمولي و همچنين بتنهاي سبك و مقاومت بالا بدست آيند . در اين پروژه آزمايشگاهي مجموعا 180 نمونه در قالب سه نوع بتن معمولي ، مقاومت بالا با سيمانهاي مكمل ، و سبك ( ليكا ) با انواع شن وماسه موجود ساخته شد و در دو نوع شرائط متفاومت تحت عمل آوري قرار گرفتند و مقاومت فشاري نمونه هاي استوانه اي و مكعبي آنها محاسبه و با هم مقايسه شدند . نتايج نشان ميدهد كه پارامترهاي مختلفي مانند نوع نمونه ( مكعب يا استوانه ) ، سن نمونه ، شرائط عمل آوري ( كاملا مرطوب ، نيمه خشك ) ، ، مقاومت اوليه پيش بيني شده ، و نوع بتن در نتايج نهائي بخصوص ر ابطه بين مقاومت فشاري نمونه هاي مكعبي و استوانه اي موثر بوداند . درصد رشد مقاومت نمونه هاي مكعبي و استوانه اي و همچنين نوع شرائط عمل آوري مرطوب و شرائط خشك يا نيمه خشك متناسب با زمان متغير است . ضمنا نتايج نشان ميدهد اختلاف قابل توجهي بين نسبت مقاومتهاي نم ونه هاي مكعبي به استوانه اي براي بتنهاي معمولي و مقاومت بالا در مقايسه با بتنهاي سبك وجود دارد بطوريكه اين نسبت براي بتن سبك بين 1/67 تا ) 4/34 بطور متوسط برابر (2/28 و براي بتنهاي معمولي و مقاومت بالا از 1 تا ) 1/47 بطور متوسط برابر ) 1/14 بوده است .