تعيين طيفهاي خطر يكنواخت و طيف طراحي ساختگاه براي گستره شهر تهران

در سالهاي اخير، استفاده از طيفهاي خطر يكنواخت در ساخت طيفهاي طرح كاربرد فراواني پيدا كرده است. طيف خطريكنواخت طيف پاسخي است كه احتمال وقوع تمام نقاط دامنه آن، در زمانهاي تناوب مختلف، يكسان است. استفاده از چنين طيفي در طراحي سازه ها، مي تواند راهكاري مناسب، جهت ايجاد سطح خطري يكسان در برابر زلزله، براي تمام سازه ها باشد. اين يكسان سازي سطح خطر، پيش نيازي جهت يكسان سازي ايمني براي سازه هاي مختلف است و طبيعتا اين يكسان سازي، در شهرپرجمعيت و لرزه خيزي مانند تهران، نقشي اساسي در كاهش آسيب پذيري لرزه اي اين شهر، خواهد داشت. هدف از انجام اين تحقيق، تهيه طيفهاي طرح بر اساس طيفهاي خطر يكنواخت در گستره تهران مي باشد. در اينجا گستره تهران، محدوده اي بين 50/8 درجه تا 52/2 درجه طول جغرافيايي و 35/5 درجه تا 36/2 درجه جغرافيايي تعريف مي گردد طيفهاي خطر يكنواخت، تابعي از احتمال وقوع زلزله هستند و مي توان با استفاده از روشهاي متداول در ارزيابي احتمالاتي خطر لرزه اي، تغييرات اين طيفها را نسبت به احتمال وقوع بررسي كرد و بدينوسيله، اقدام به انتخاب يك سطح احتمال وقوع مناسب جهت استفاده در آيين نامه، نمود. مقايسه طيف طرح حاصل از طيف خطر يكنواخت تعيين شده براي گستره تهران، با طيف طرح پيشنهادي آيين نامه 2800 براي همين گستره، نشانگر شباهت اين دو طيف در زمانهاي تناوب كوتاه -ناحيه اي از طيف كه در آن شتاب حداكثر زمين حاكم است.- و تفاوت آنها در زمانهاي تناوب متوسط و بلند است.