بررسي روش هاي مختلف در نظر گرفتن اثرات P −δ و P − Δ در تحليل سازه اي و مقايسه آن ها با روش ارائه شده در استاندارد 2800

امروزه تمايل طراحان به استفاده از دستگاههاي سازه اي سبكتر، توجه به كنترل اثرات مرتبه دوم را دو چندان مي سازد. به همين منظور تمايل به در نظر گرفتن اثرات مرتبه دوم شامل اثرP −δ و P − Δ در سطح جهاني افزايش پيدا كرده است.اثر P − Δ كه در واقع در برگيرنده اثرات ناشي از جا به جايي نقاط (بدون در نظر گرفتن چرخش آن ها) بر نتايج حاصل ازتحليل است در آيين نامه 2800 مختصرا مورد اشاره قرار گرفته است در حالي كه به اثرات P −δ كه به تغييرات در نيروها و نتايج تحليل ناشي از چرخش نقاط (بدون در نظر گرفتن جا به جايي ) مربوط مي باشد، اشاره اي نشده است. در اين مطالعه آيين نامه هاي طراحي سازه اي و لرزه اي كشورهاي مختلف مورد بررسي قرار گرفته و نحوه در نظر گرفتن اين اثرات با نحوه درنظر گرفتن آن ها طبق آيين نامه 2800مورد مقايسه قرار گرفته است. همچنين روش هاي موجود تحليل مرتبه دوم مورد بررسي قرار گرفته است. در پايان اين بررسي مشخص شده است كه با توجه به تاثيري كه در نظر گرفتن اين عوامل برنتايج تحليل دارند، مناسب به نظر مي رسد كه آيين نامه 2800 نيز در زمينه به كار گيري اثرات مرتبه دوم تجديد نظر نموده و راهكارهاي نوين تر و شفاف تري را در اين خصوص ارائه نمايد.